Alle soorten › Glansvogelachtigen › Baardkoekoeken › Zuidelijke grijswangtrappist
Zuidelijke grijswangtrappist | Nonnula ruficapilla
Rufous-capped Nunlet | Monjilla coronada | Freirinha-de-coroa-castanha
De zuidelijke grijswangtrappist is een kleine baardkoekoek met een kastanjebruine kruin, een grijs gezicht en een oranjerode borst. Hij leeft in de ondergroei van laaglandbos ten zuiden van de Amazone en is vaak te vinden in bamboe langs rivieren. Zijn lange, stijgende reeks heldere fluittonen verraadt hem meestal eerder dan zijn uiterlijk.
Geluid
Een lange reeks van ongeveer dertien tot dertig korte, scherpe, heldere fluittonen die in hoogte stijgen; aan het begin en eind iets zachter en lager.
Opname: Jerome Fischer — CC BY-NC-SA 4.0 · xeno-canto
Herkenning
14 cm, met een dunne, licht gebogen, overwegend zilverig blauwgrijze snavel. De kruin is groot en kastanjebruin; gezicht, nek en zijkanten van de borst zijn grijs. De bovendelen zijn effen dofbruin met een roodachtige tint. Kin en borst zijn oranjerood, de flanken lichter roodbruin en het midden van de buik witachtig. Het oog is bruin, met een kale rode oogring. De seksen zijn gelijk. Vogels uit het noordoosten van Peru hebben een donkerder kruin en een helderder borst, die uit Bolivia een donkerder kruin en een doffere borst.
Verwarringssoorten
De geelkintrappist Nonnula sclateri mist de kastanjebruine kruin en heeft een lichtere, geelbruine kin. De bruine trappist Nonnula brunnea heeft een bruine kruin en een bruin, geen grijs gezicht. De roodborsttrappist Nonnula rubecula heeft een witte teugelstreep en witte oogring en geen kastanjebruine kruin.
Leefgebied
Ondergroei en onderste kroonlaag van terra-firmebos, secundair bos en overgangsbos, en bos langs rivieren en beken, ook igapó. Vaak in bamboe, vooral in dichte bamboebossen langs rivieroevers, maar niet uitsluitend. In heuvelland vaak langs beken. In het laagland en de lagere uitlopers. Jaagt vanaf een zitplaats op insecten. Over het broeden is niets bekend.
Waar de vogel het meest zit, ingedeeld naar de vegetatie-eenheden van de Andes en de westkust.
Verspreiding en trek
In Peru in het oosten, in het noordoosten en ten zuiden van de Amazone zuidwaarts tot in het zuidoosten. In Bolivia in het noorden, daar ongewoon tot zeldzaam. Ontbreekt in Colombia, Ecuador en op de Galápagos. Buiten het gidsgebied in Brazilië ten zuiden van de Amazone, oostwaarts tot de Tocantins.
- Jaarrond
- donker = kerngebied, licht = dun verspreid
Hoe en wanneer kijken
Luister in bamboe langs rivieren in het zuidoosten van Peru naar de stijgende reeks heldere fluittonen en zoek dan in de ondergroei naar de rode oogring en de kastanjebruine kruin.
Staat van instandhouding
Wereldwijd niet bedreigd. In Brazilië vrij algemeen, in Peru minder en in Bolivia ongewoon tot zeldzaam; ontbossing vermindert plaatselijk het leefgebied.
Wetenschappelijke naam
Nonnula ruficapilla | (Tschudi, 1844)
Tschudi beschreef de soort in 1844 als Lypornix ruficapilla; omdat ze later in een ander geslacht is geplaatst, staan auteur en jaartal tussen haakjes. Het geslacht Nonnula werd in 1854 ingevoerd door Sclater. De geslachtsnaam is een verkleinwoord van laat-Latijn nonna, 'non': 'nonnetje'. De soortnaam ruficapilla komt van Latijn rufus, 'roodbruin', en capillus, 'hoofdhaar': 'met roodbruine kruin'. Het eerst beschreven exemplaar kwam uit Vitocdal, Junín, Peru.