Alle soorten › Zangvogels › Tirannen › Noordelijke struikvliegenpikker
Noordelijke struikvliegenpikker | Sublegatus arenarum
Northern Scrub Flycatcher | Mosquero matorralero norteño | Sertanejo-do-norte
De noordelijke struikvliegenpikker is een kleine, grijs en geel getekende tiran van droog kuststruweel en mangrove langs de Caribische kust. In het gidsgebied komt hij alleen in het noorden van Colombia voor. Hij zit rechtop en stil in de struiken en verraadt zich vaak eerst door zijn roep.
Geluid
Een ijle, hoge, iets dalende fluittoon, met tussenpozen herhaald, en zachte korte roepen; in de schemering een herhaalde zang.
Opname: Gean Carlo Valdés — CC0 1.0 · xeno-canto
Herkenning
14 cm, met een korte, geheel zwarte snavel en een rechte houding. Kop en bovendelen zijn grijsbruin, met een lichtgrijs streepje boven de teugel. De vleugels zijn donker met twee lichtgrijze vleugelstrepen. Keel en borst zijn grijs, de buik is lichtgeel, met een vrij scherpe overgang. De seksen zijn gelijk.
Verwarringssoorten
De muisgrijze vliegenpikker Nesotriccus murinus heeft een lichte basis van de ondersnavel, okerkleurige vleugelstrepen en een witachtige buik. De geelkeelvliegenpikker Camptostoma obsoletum is kleiner, met een kuifje, en houdt de staart vaak schuin omhoog. De geelbuikelenia Elaenia flavogaster is groter, met een warrige kuif met wit en een langere snavel met lichte basis. De struikvliegenpikker Sublegatus modestus lijkt sterk, maar leeft elders in het gidsgebied.
Leefgebied
Droog struweel, doornbos en cactusstruweel, mangrove en struikrijke randen van droogbos en weiland in het laagland, meestal onder 500 m. Zit stil in de middelste etage van struiken en kleine bomen en vliegt kort uit naar insecten of pikt ze van bladeren; eet ook kleine vruchten. Het nest is een kleine, ondiepe kom in een vork van een tak.
Waar de vogel het meest zit, ingedeeld naar de vegetatie-eenheden van de Andes en de westkust.
Verspreiding en trek
Colombia: in het droge Caribisch laagland, vooral in de Guajira, Magdalena en Atlántico. Ontbreekt in Ecuador, Peru, Bolivia en op de Galápagos. Buiten het gidsgebied langs de Pacifische kust van Costa Rica en Panama, in het noorden van Venezuela, op de eilanden voor de kust en in de kuststreken van de Guyana's.
- Jaarrond
- donker = kerngebied, licht = dun verspreid
Hoe en wanneer kijken
Zoek in droog struweel en mangrove langs de kust van de Guajira of rond Santa Marta; de vogel zit vaak stil en rechtop binnen in een struik, dus luister naar de ijle fluittoon.
Staat van instandhouding
Niet bedreigd. De soort is wijdverbreid in droog kuststruweel; plaatselijk verdwijnen mangrove en struweel door bebouwing en landbouw.
Wetenschappelijke naam
Sublegatus arenarum | (Salvin, 1863)
Salvin beschreef de soort in 1863 als Elainea arenarum; omdat ze later in een ander geslacht is geplaatst, staan auteur en jaartal tussen haakjes. Het geslacht Sublegatus werd in 1868 ingevoerd door Sclater & Salvin. De geslachtsnaam komt van Latijn sub, 'enigszins, bijna', en het geslacht Legatus (piraattiran): 'lijkt op Legatus'. De soortnaam is Latijn arenarum, 'van de zanden' (van arena, 'zand'), en verwijst naar de typelocatie Punta Arenas in Costa Rica. Het eerst beschreven exemplaar kwam uit Puntarenas, Costa Rica.