Alle soorten › Zangvogels › Tirannen › Geelringtiran
Geelringtiran | Conopias cinchoneti
Lemon-browed Flycatcher | Bienteveo cejiamarillo | Bem-te-vi-de-sobrancelha-limão
De geelringtiran is een tiran van de boomkronen van het lagere bergbos op de flanken van de Andes. Een citroengele wenkbrauwstreep die rond de donkere kruin loopt, geeft hem zijn naam. Hij leeft in paren of kleine, luidruchtige groepjes, vaak in gemengde groepen met tangares.
Geluid
Een hoge, snelle, trillende reeks, ongeveer tie-ie-ie-ie-ie, die vaak wordt herhaald; de vogels van een groepje roepen dikwijls samen. Ook korte, hoge roepen.
Opname: Daan van der Hoeven — CC BY-NC-SA 4.0 · xeno-canto
Herkenning
16 cm. Een middelgrote tiran met een korte, zwarte snavel. De kruin is donker olijfgrijs en wordt omgeven door een brede, citroengele wenkbrauwstreep die op het achterhoofd bijna sluit; de kopzijden zijn donker. De bovendelen zijn olijfgroen, vleugels en staart donkerder met olijfkleurige randen. Keel en onderdelen zijn geel. Een kruinvlek ontbreekt. Seksen gelijk.
Verwarringssoorten
De goudkruintiran Myiodynastes chrysocephalus is groter, met een zwaardere snavel, een donkere baardstreep, een bleke keel en een vaag gestreepte borst. De roestvleugeltiran Myiozetetes cayanensis en de roodkruintiran Myiozetetes similis hebben een witte wenkbrauwstreep en een witte keel en leven meestal lager, in halfopen terrein. De driestreeptiran Conopias trivirgatus van het Amazonelaagland heeft een witte wenkbrauwstreep en een olijfkleurige borst.
Leefgebied
Kronen en randen van vochtig lager bergbos en de onderste zone van het nevelwoud, ook hoge secundaire groei en halfopen terrein met verspreide bomen, vooral tussen 1000 en 2000 m. Vangt insecten vanaf open takken in de kroon en eet ook vruchten. Over het nest is weinig bekend.
Waar de vogel het meest zit, ingedeeld naar de vegetatie-eenheden van de Andes en de westkust.
Verspreiding en trek
Colombia: plaatselijk in alle drie de Andesketens. Ecuador: vooral op de oostflank van de Andes, plaatselijk op de westflank. Peru: op de oostflank van de Andes zuidwaarts tot in het zuiden van het land. Bolivia: niet regelmatig; slechts enkele meldingen. Ontbreekt op de Galápagos. Buiten het gidsgebied in de Andes van het westen van Venezuela.
- Jaarrond
- donker = kerngebied, licht = dun verspreid
Hoe en wanneer kijken
Zoek op de oostflank van de Andes in Ecuador of Peru, langs wegen door bergbos tussen 1200 en 1800 m. Groepjes zitten vaak op open takken boven in de kroon en laten zich horen met hun hoge, trillende roep.
Staat van instandhouding
Niet bedreigd. De soort is afhankelijk van bos; ontbossing van het lagere bergbos verkleint plaatselijk het leefgebied.
Wetenschappelijke naam
Conopias cinchoneti | (Tschudi, 1844)
Tschudi beschreef de soort in 1844 als T[yrannus] cinchoneti; omdat ze later in een ander geslacht is geplaatst, staan auteur en jaartal tussen haakjes. Het geslacht Conopias werd in 1860 ingevoerd door Cabanis & Heine. De geslachtsnaam komt van Grieks kōnōps, 'mug', en piazō, 'grijpen', dus ongeveer 'muggenvanger'. Verwijst naar de kinabossen (Cinchona) op de Andeshellingen, het leefgebied van de soort. Het Latijnse achtervoegsel -etum betekent 'plaats van'. Het eerst beschreven exemplaar kwam uit Junín, Peru.