Alle soorten › Zangvogels › Tirannen › Driestreeptiran
Driestreeptiran | Conopias trivirgatus
Three-striped Flycatcher | Bienteveo trilistado | Bem-te-vi-pequeno
De driestreeptiran is een kleine, kiskadie-achtige tiran met twee ver van elkaar gescheiden verspreidingsgebieden: een in het westen van het Amazonebekken en een in het zuidoosten van Brazilië, Paraguay en het noordoosten van Argentinië. In het gidsgebied is hij een plaatselijke soort van de boomkronen langs rivieren en meren in het laagland. Hij leeft in paren of kleine groepjes.
Geluid
Snelle reeksen nasale, schetterende tonen, ongeveer tsjie-tsjie-tsjie-tsjie, vaak door de vogels van een paar of groepje samen voortgebracht.
Opname: Glauko Corrêa da Silva — CC BY-NC-SA 4.0 · xeno-canto
Herkenning
15 cm. Een kleine tiran met een korte, zwarte snavel. Kruin en kopzijden zijn zwartachtig, met een lange witte wenkbrauwstreep die tot op het achterhoofd doorloopt; de keel is wit. De bovendelen zijn olijfbruin, vleugels en staart donkerder. De onderdelen zijn geel, met een olijfkleurige waas over de borst. Een kruinvlek ontbreekt. Seksen gelijk.
Verwarringssoorten
De roodkruintiran Myiozetetes similis is groter, met een kortere witte wenkbrauwstreep, een groenere rug, een meestal verborgen oranjerode kruinvlek en geen olijfwaas op de borst. De kortsnaveltiran Myiozetetes luteiventris heeft een donkere kop zonder witte wenkbrauwstreep en een donkere, gestreepte borst. De kleine kiskadie Philohydor lictor heeft een veel langere, smalle snavel. De witringtiran Conopias albovittatus heeft een groenere rug en een heldergele borst zonder olijfwaas en komt in het gidsgebied alleen ten westen van de Andes voor.
Leefgebied
Kronen en randen van várzea, rivieroeverbos en bos langs oude rivierarmen, plaatselijk ook bosranden op terra firme; in het gidsgebied onder ongeveer 400 m. Vangt insecten vanaf een uitkijkpost in de boomkronen en eet ook kleine vruchten. Over het broeden in het gidsgebied is weinig bekend.
Waar de vogel het meest zit, ingedeeld naar de vegetatie-eenheden van de Andes en de westkust.
Verspreiding en trek
Colombia: geen bevestigde waarnemingen. Ecuador: zeer zeldzaam en plaatselijk in het oostelijke laagland. Peru: plaatselijk in het noordoosten (Loreto) en in het zuidoosten (Madre de Dios). Bolivia: plaatselijk in het noordelijke en oostelijke laagland. Ontbreekt op de Galápagos. Buiten het gidsgebied in het westen van Amazonisch Brazilië en, als aparte stand, in het zuidoosten van Brazilië, oostelijk Paraguay en het noordoosten van Argentinië.
- Jaarrond
- donker = kerngebied, licht = dun verspreid
Hoe en wanneer kijken
Zoek in de boomkronen langs meren en zijrivieren in het laagland van Loreto of Madre de Dios, bijvoorbeeld vanaf een boot of een uitkijktoren. Hij zit vaak op open takken in de kroon en laat zich horen met zijn schetterende roep.
Staat van instandhouding
Niet bedreigd. In het gidsgebied plaatselijk en schaars, maar het totale verspreidingsgebied is groot.
Wetenschappelijke naam
Conopias trivirgatus | (Wied-Neuwied, 1831)
Wied-Neuwied beschreef de soort in 1831 als M[uscicapa] trivirgata; omdat ze later in een ander geslacht is geplaatst, staan auteur en jaartal tussen haakjes. Het geslacht Conopias werd in 1860 ingevoerd door Cabanis & Heine. De geslachtsnaam komt van Grieks kōnōps, 'mug', en piazō, 'grijpen', dus ongeveer 'muggenvanger'. Latijn tri-, 'drie', en virgatus, 'gestreept': met drie strepen op de kop. Het eerst beschreven exemplaar kwam uit Bahia, Brazilië.