Alle soorten › Glansvogelachtigen › Baardkoekoeken › Okerborstbaardkoekoek
Okerborstbaardkoekoek | Malacoptila fulvogularis
Black-streaked Puffbird | Buco negrilistado | Barbudo-de-estrias-pretas
De okerborstbaardkoekoek is een donkere, zwaar gestreepte baardkoekoek van de bergbossen op de oostflank van de Andes. Vrijwel zijn hele verspreiding valt binnen het gidsgebied, van Colombia tot Bolivia. Hij is een van de weinige baardkoekoeken die in het bergregenwoud boven de voetheuvels leeft.
Geluid
Een hoge, dunne fluittoon, langzaam en met lange tussenpozen herhaald, en een reeks ijle, licht dalende fluittonen. Roept vooral in de vroege ochtend.
Opname: Jacob Wijpkema — CC BY-NC-SA 4.0 · xeno-canto
Herkenning
20–21 cm, met een grote kop, een zware zwarte snavel en een vrij lange staart. Kop en bovendelen zijn donkerbruin, dicht gestreept met bruingeel en wit. Onder het oog loopt een witte baardstreep. Keel en bovenborst zijn warm okerbruin. De rest van de onderdelen is witachtig met brede zwarte strepen. De iris is rood. De seksen zijn gelijk.
Verwarringssoorten
De witborstbaardkoekoek Malacoptila fusca leeft lager, in het Amazonelaagland, en heeft een oranje snavel en een witte borstvlek in plaats van een okerkleurige borst. De Todds baardkoekoek Malacoptila semicincta leeft eveneens in het laagland, in het zuidoosten van Peru en in Bolivia, en heeft een roestrode nekband en een gele ondersnavel. De gestreepte baardkoekoek Nystalus striolatus is lichter bruingeel, met fijnere strepen en een oranjerode snavel.
Leefgebied
Vochtig bergregenwoud en voetheuvelbos op de oostflank van de Andes, ongeveer tussen 600 en 2000 m. Leeft in de onderlaag en de lagere middenlaag, ook aan bosranden en langs wegen door het bos. Wacht stil op een tak en vliegt uit naar grote insecten en andere ongewervelden. Het nest ligt in een gang in een berm of oever.
Waar de vogel het meest zit, ingedeeld naar de vegetatie-eenheden van de Andes en de westkust.
Verspreiding en trek
In Colombia op de oostflank van de oostelijke Andes in het zuiden van het land. In Ecuador op de oostflank van de Andes. In Peru langs de hele oostflank. In Bolivia op de oostflank van de Andes in het westen en midden van het land. Ontbreekt op de Galápagos. Buiten het gidsgebied niet bekend.
- Jaarrond
- donker = kerngebied, licht = dun verspreid
Hoe en wanneer kijken
Zoek langs bosranden en wegen door bergregenwoud op de oostflank, bijvoorbeeld in de lagere Yungas van Bolivia en zuid-Peru. De vogel zit vaak laag en roerloos in de schaduw van het struikgewas.
Staat van instandhouding
Wereldwijd niet bedreigd. De soort heeft een smal verspreidingsgebied op de oostflank en wordt plaatselijk bedreigd door het kappen van bergbos, maar komt verspreid over een groot gebied voor.
Wetenschappelijke naam
Malacoptila fulvogularis | Sclater, 1854
Sclater beschreef de soort in 1854 en plaatste haar meteen in het geslacht waarin ze nog altijd staat. Het geslacht Malacoptila werd in 1841 ingevoerd door Gray. De geslachtsnaam komt van Grieks malakos, 'zacht', en ptilon, 'veer' of 'verenkleed'. De soortnaam komt van Latijn fulvus, 'okerbruin', en gula, 'keel'. Het eerst beschreven exemplaar kwam uit Bolivia.