Alle soorten › Gierzwaluwachtigen › Kolibries › Olivares' smaragdkolibrie
Olivares' smaragdkolibrie | Chlorostilbon olivaresi
Chiribiquete Emerald | Esmeralda de Chiribiquete | Esmeralda-de-chiribiquete
Olivares' smaragdkolibrie leeft alleen in de Serranía de Chiribiquete, een geïsoleerde groep tafelbergen van zandsteen in het Colombiaanse Amazonegebied. De soort werd pas in 1996 beschreven en is genoemd naar de Colombiaanse ornitholoog Antonio Olivares. Het is een relatief grote smaragdkolibrie met een glinsterend blauwgroene keel.
Van deze soort bestaat geen foto van een levende wilde vogel met een geschikte Creative Commons-licentie. Heb je er een die aan de regels voldoet? Stuur hem in.
Geluid
Bij het foerageren een scherp, droog, krassend tsjt. De zang is niet beschreven.
Opname: Jacob Socolar — CC BY-NC-SA 4.0 · xeno-canto
Herkenning
8–9 cm, met een korte, rechte snavel en een donker staalblauwe, ondiep gevorkte staart. Bij het mannetje is de bovensnavel zwart en de ondersnavel rood met een zwarte punt; het is metaalgroen van boven, met goudgroene kopzijden, een glinsterend blauwgroene keel en bovenborst en een verder glanzend groene onderkant. Het vrouwtje is bronsgroen van boven en lichtgrijs van onder, met een donker gezicht, een witte streep achter het oog en een zwarte snavel met een roodachtige basis van de ondersnavel; de buitenste staartpennen hebben een donkerblauwe band en witte toppen.
Verwarringssoorten
De blauwstaartsmaragdkolibrie Chlorostilbon mellisugus is kleiner, heeft een geheel zwarte snavel en mist de blauwgroene keel; hij leeft in het open laagland rond de Chiribiquete. De franjeamazilia Chionomesa fimbriata is groter, met een langere snavel, een witte middenstreep over de buik en een bronsgroene staart.
Leefgebied
Open struweel en savanneachtige vegetatie op de zandsteenplateaus en hellingen van de Chiribiquete, en bos op de wat lagere delen; het omringende Amazonelaagland mijdt hij. Haalt nectar uit bloemen van struiken en kruiden en vangt kleine insecten. Over nest en broedbiologie is weinig bekend.
Waar de vogel het meest zit, ingedeeld naar de vegetatie-eenheden van de Andes en de westkust.
Verspreiding en trek
Alleen in Colombia, in de Serranía de Chiribiquete in de departementen Caquetá en Guaviare. Ontbreekt in Ecuador, Peru, Bolivia en op de Galápagos. Buiten het gidsgebied niet.
Hoe en wanneer kijken
De Chiribiquete ligt in een afgelegen nationaal park dat vrijwel alleen per vliegtuig of helikopter en met een vergunning bereikbaar is; waarnemingen zijn daardoor schaars.
Staat van instandhouding
Wereldwijd niet bedreigd. Het verspreidingsgebied is klein en de omvang van de stand is onbekend, maar vrijwel het hele leefgebied ligt in het nationaal park Chiribiquete en de plateaus worden nauwelijks door mensen bezocht.
Wetenschappelijke naam
Chlorostilbon olivaresi | Stiles, 1996
Stiles beschreef de soort in 1996 en plaatste haar meteen in het geslacht waarin ze nog altijd staat. Het geslacht Chlorostilbon werd in 1853 ingevoerd door Gould. De geslachtsnaam combineert Grieks khlōros, 'groen', met stilbōn, 'glinsterend'. De soortnaam eert pater Antonio Olivares, Colombiaans ornitholoog die een vogelcollectie opbouwde aan de Universidad Nacional de Colombia. Het eerst beschreven exemplaar kwam uit Serranía de Chiribiquete, Colombia.