Alle soorten › Zangvogels › Tangaren › Orinocosaltator
Orinocosaltator | Saltator orenocensis
Orinoco Saltator | Pepitero del Orinoco | Trinca-ferro-do-orinoco
De orinocosaltator is een vrij kleine saltator van droog struweel, droogbos en de llanos in het noorden van Zuid-Amerika, met een zwart gezicht, een lange witte wenkbrauwstreep en geelbruine onderdelen. Het zwaartepunt van de verspreiding ligt in Venezuela; in het gidsgebied komt hij alleen in het noordoosten van Colombia voor. Paren zingen vaak in duet.
Geluid
De zang is een reeks korte, wat krassende en piepende frasen, vaak als duet van het paar. Roepen zijn korte, scherpe tonen.
Opname: Joe Klaiber — CC BY-NC-SA 4.0 · xeno-canto
Herkenning
18–19 cm, met een zwarte, kegelvormige snavel. De bovendelen zijn grijs. De kopzijden zijn zwart, met een lange, witte wenkbrauwstreep van de snavel tot in de nek. De keel is wit, de rest van de onderdelen is geelbruin tot kaneelkleurig, het lichtst op het midden van de buik. De seksen zijn gelijk. Jonge vogels zijn doffer, met een minder scherpe koptekening.
Verwarringssoorten
De caribische grijze saltator Saltator olivascens is groter, met grijze kopzijden in plaats van zwarte, zwarte baardstrepen langs de witte keel en grijzere onderdelen. De gestreepte saltator Saltator striatipectus is groenig bruin, met gestreepte onderdelen. De bontkeelsaltator Saltator maximus heeft een olijfgroene rug en een geelbruine keel, en leeft in vochtig bos.
Leefgebied
Droog doornstruweel, droog loofbos, galerijbos, bosjes in savanne en struikrijke randen van weiland, in laagland, meestal onder 500 m. Leeft in paren of familiegroepjes in struiken en lage bomen. Eet vruchten, zaden, bloemen en insecten. Het nest is een kom in een struik.
Waar de vogel het meest zit, ingedeeld naar de vegetatie-eenheden van de Andes en de westkust.
Verspreiding en trek
In Colombia alleen in het noordoosten: in de droge laagvlakte van La Guajira en Cesar en in de llanos van het oosten in het stroomgebied van de Orinoco. Ontbreekt in Ecuador, Peru, Bolivia en op de Galápagos. Buiten het gidsgebied in het noorden en in de llanos van Venezuela.
- Jaarrond
- donker = kerngebied, licht = dun verspreid
Hoe en wanneer kijken
Zoek in het droge struweel van La Guajira of in bosjes en galerijbos in de llanos; paren verraden zich vaak door hun duetten in de vroege ochtend.
Staat van instandhouding
Wereldwijd niet bedreigd. Vrij algemeen in droog struweel en goed bestand tegen beweid terrein met struiken.
Wetenschappelijke naam
Saltator orenocensis | de Lafresnaye, 1846
De Lafresnaye beschreef de soort in 1846 en plaatste haar meteen in het geslacht waarin ze nog altijd staat. Het geslacht Saltator werd in 1816 ingevoerd door Vieillot. De geslachtsnaam komt van Latijn saltator, 'danser'. De soortnaam verwijst naar de Orinoco in Venezuela. Het eerst beschreven exemplaar kwam uit Orinocodelta, Venezuela.