Alle soorten › Zangvogels › Tangaren › Zwartvleugelsaltator

Zwartvleugelsaltator | Saltator atripennis

Black-winged Saltator | Pepitero alinegro | Trinca-ferro-de-asa-preta

De zwartvleugelsaltator is een saltator van de bergbossen in het noordwesten van Zuid-Amerika, met zwarte vleugels, een zwart gezicht met witte tekening en een olijfgroene rug. Zijn verspreiding is vrijwel beperkt tot Colombia en het westen van Ecuador. Hij leeft vooral in bosranden en halfopen terrein op de lagere en middelste berghellingen.

Zwartvleugelsaltator (Saltator atripennis)
Foto: Félix Uribe from Rionegro, Antioquia, Colombia — CC BY-SA 2.0 · Wikimedia Commons

Geluid

De zang bestaat uit luide, volle en welluidende frasen van enkele tonen, vaak herhaald. De roep is een scherp tsjink.

Luister: ZangXC1095812

Opname: José María Loaiza B. — CC BY-NC-SA 4.0 · xeno-canto

Herkenning

20–21 cm, met een zware, zwarte snavel. De kruin is grijs, bij een deel van de vogels donkerder. Het gezicht en de kopzijden zijn zwart, met een witte streep achter het oog en een witte vlek op de wang. De keel is wit. De rug is olijfgroen, vleugels en staart zijn zwart. De onderdelen zijn grijs, naar de onderstaartdekveren lichtbruin. De seksen zijn gelijk. Jonge vogels zijn doffer, met minder scherpe kopkleuren.

Verwarrings­soorten

De bontkeelsaltator Saltator maximus heeft olijfgroene vleugels, een grijze kop zonder zwart gezicht en een geelbruine keel, en leeft meestal lager. De gestreepte saltator Saltator striatipectus is bruiner, met gestreepte onderdelen en zonder zwart gezicht. De witkeelsaltator Saltator grossus is leigrijs met een rode snavel en leeft in het binnenste van laaglandbos.

Leefgebied

Randen van vochtig bergbos en voetheuvelbos, hoog secundair bos, open plekken met bomen en schaduwrijke koffieaanplant, ruwweg tussen 400 en 2000 m. Foerageert in de middelste en hogere lagen, vaak in paren of met gemengde groepen tangaren. Eet vruchten, bloemen en insecten. Het nest is een kom in een struik of boom.

Waar de vogel het meest zit, ingedeeld naar de vegetatie-eenheden van de Andes en de westkust.

Verspreiding en trek

In Colombia op de flanken van de westelijke en centrale Andesketen en in de Magdalenavallei. In Ecuador op de westflank van de Andes en in de aangrenzende westelijke voetheuvels. Ontbreekt in Peru, Bolivia en op de Galápagos. Komt buiten het gidsgebied niet voor.

  • Jaarrond
  • donker = kerngebied, licht = dun verspreid
Dichtheidskaart uit de waarnemingen van GBIF (2006-10-01 – 2026-09-30), geteld per hokje van 1,41° en per maand en gedeeld door alle vogelwaarnemingen in datzelfde hokje — zo telt niet mee hoeveel vogelaars er kijken. De kleurdiepte volgt dat aandeel en loopt geleidelijk af; de kaart houdt zich dus niet aan landsgrenzen. Landcontouren: Natural Earth (publiek domein).

Hoe en wanneer kijken

Zoek op de westflank van de Andes langs bosranden en in koffieaanplant met schaduwbomen, waar de vogels vaak in vruchtdragende bomen zitten en luid zingen.

Staat van instandhouding

Wereldwijd niet bedreigd. Vrij algemeen en goed bestand tegen gedeeltelijk ontboste hellingen met secundair bos.

Wetenschappelijke naam

Saltator atripennis | Sclater, 1857

Sclater beschreef de soort in 1857 en plaatste haar meteen in het geslacht waarin ze nog altijd staat. Het geslacht Saltator werd in 1816 ingevoerd door Vieillot. De geslachtsnaam komt van Latijn saltator, 'danser'. De soortnaam combineert Latijn ater, 'zwart', en penna, 'veer, vleugel'. Het eerst beschreven exemplaar kwam uit Popayán, Colombia.