Alle soorten › Zangvogels › Tapaculo's › Paramillotapaculo
Paramillotapaculo | Scytalopus canus
Paramillo Tapaculo | Churrín del Paramillo | Macuquinho-do-paramillo
De paramillotapaculo is een kleine, egaal donkergrijze tapaculo die alleen voorkomt in het noorden van de Westelijke Andes van Colombia. Hij leeft in een smalle strook struweel en lage bomen op de boomgrens, tussen het bergbos en de páramo. Op grond van verschillen in zang wordt hij sinds 2010 als aparte soort behandeld.
Van deze soort bestaat geen foto van een levende wilde vogel met een geschikte Creative Commons-licentie. Heb je er een die aan de regels voldoet? Stuur hem in.
Geluid
De zang bestaat uit reeksen korte, herhaalde tonen vanuit dichte begroeiing en verschilt van die van de paramotapaculo; dat verschil was de reden voor de afsplitsing. Daarnaast korte roepjes.
Opname: Ross Gallardy — CC BY-NC-SA 4.0 · xeno-canto
Herkenning
11 cm, rond, met een korte, vaak opgewipte staart, korte vleugels, een dunne snavel en vrij lange poten. Het kleed is vrijwel geheel donkergrijs, iets lichter aan de onderzijde. Anders dan bij de paramotapaculo ontbreken bruine, gebandeerde achterflanken vrijwel. Vrouwtjes zijn waarschijnlijk iets bruiner van boven; jongen zijn bruiner en gebandeerd.
Verwarringssoorten
De paramotapaculo Scytalopus opacus leeft in de Centrale Andes en verder zuidelijk, heeft bruine, gebandeerde achterflanken en een andere zang. Spillmanns tapaculo Scytalopus spillmanni leeft lager in het bergbos, heeft bruine flanken en een andere zang. De zwarte tapaculo Scytalopus latrans is zwartachtig en leeft meestal lager. Bij tapaculo's is de zang het belangrijkste kenmerk.
Leefgebied
Vochtig struweel, lage, verwrongen bomen en Polylepis-bosjes op de boomgrens, in een overgangsstrook tussen bergbos en páramo die vaak maar enkele honderden meters breed is, boven ongeveer 3000 m. Zoekt op of vlak boven de grond naar kleine geleedpotigen. Over de broedbiologie is vrijwel niets bekend.
Waar de vogel het meest zit, ingedeeld naar de vegetatie-eenheden van de Andes en de westkust.
Verspreiding en trek
Alleen in Colombia: in het noorden van de Westelijke Andes in Antioquia, bekend van de páramo's van Paramillo en Frontino; mogelijk ook elders in de Westelijke Andes. Ontbreekt in Ecuador, Peru, Bolivia en op de Galápagos. Komt buiten het gidsgebied niet voor.
- Jaarrond
- donker = kerngebied, licht = dun verspreid
Hoe en wanneer kijken
De bekendste vindplaats is het reservaat Colibrí del Sol op de páramo van Frontino. Luister in de ochtend op de boomgrens naar de zang uit het struikgewas en wacht stil bij openingen in de begroeiing.
Staat van instandhouding
Gevoelig. Het geschikte leefgebied wordt geschat op slechts enkele vierkante kilometers, waarvan maar een klein deel effectief beschermd is. De omvang en kwaliteit van het leefgebied nemen af; het nationaal park Paramillo biedt in de praktijk weinig bescherming.
Wetenschappelijke naam
Scytalopus canus | Chapman, 1915
Chapman beschreef de soort in 1915 en plaatste haar meteen in het geslacht waarin ze nog altijd staat. Het geslacht Scytalopus werd in 1837 ingevoerd door Gould. De geslachtsnaam combineert Grieks skutalē of skutalon, 'stok', met pous, 'voet'. De soortnaam komt van Latijn canus, 'grijs, grauw', naar het grijze verenkleed. Het eerst beschreven exemplaar kwam uit Paramillo, Antioquia, Colombia.