Alle soorten › Zangvogels › Tapaculo's › Zimmers tapaculo
Zimmers tapaculo | Scytalopus zimmeri
Zimmer's Tapaculo | Churrín de Zimmer | Macuquinho-de-zimmer
Zimmers tapaculo is de zuidelijkste Scytalopus van het gidsgebied, met een lichte wenkbrauwstreep en bruine, gebandeerde flanken. Hij leeft in seizoensvochtig bergbos met els, Podocarpus en Polylepis in het zuiden van Bolivia en het noordwesten van Argentinië. De soort is genoemd naar de Amerikaanse ornitholoog John Todd Zimmer.
Geluid
De zang is een reeks van drie tot vijf ruwe tonen, met tussenpozen herhaald, soms vele minuten achtereen. De roep bestaat uit één of twee korte, snelle tonen, met tussenpozen herhaald.
Opname: Niels Krabbe — CC BY-SA 3.0 · xeno-canto
Herkenning
11 cm, rond, met een korte, vaak opgewipte staart, korte vleugels en vrij lange poten. Kop, rug en vleugels zijn grijs, de rug met een bruine waas. Een lichte, witachtige wenkbrauwstreep loopt boven het oog; keel en bovenborst zijn lichtgrijs, de onderborst en buik grijs. Flanken en onderstaart zijn olijfbruin met donkere bandering. Jongen hebben een vage okergele wenkbrauwstreep, olijfbruine, gebandeerde bovendelen en okergele, gebandeerde flanken.
Verwarringssoorten
De Boliviaanse tapaculo Scytalopus bolivianus leeft verder noordelijk en lager, in vochtig Yungas-bos, en mist de lichte wenkbrauwstreep. Simons' tapaculo Scytalopus simonsi, verder noordelijk en hoger, heeft een smallere wenkbrauwstreep en een andere zang. De witbrauwtapaculo Scytalopus superciliaris van het noordwesten van Argentinië, buiten het gidsgebied, heeft een opvallender witte wenkbrauwstreep; beide soorten zijn nauw verwant.
Leefgebied
Seizoensvochtig bergbos met els (Alnus), Podocarpus en Polylepis, vooral in ravijnen en schaduwrijke hoeken, en open, natte, rotsige hellingen met graspollen en struiken, tussen ongeveer 1700 en 3200 m. Zoekt op of vlak boven de grond, verborgen tussen wortels, stenen en varens; eet ook zaden. Een nest met jongen werd in oktober gevonden in een spleet in een wal van aarde en stenen.
Waar de vogel het meest zit, ingedeeld naar de vegetatie-eenheden van de Andes en de westkust.
Verspreiding en trek
In Bolivia alleen in het zuiden: in het zuiden van Chuquisaca en in Tarija. Ontbreekt in Colombia, Ecuador, Peru en op de Galápagos. Buiten het gidsgebied in het noordwesten van Argentinië (Jujuy en Salta).
- Jaarrond
- donker = kerngebied, licht = dun verspreid
Hoe en wanneer kijken
Zoek in de ochtend in beboste ravijnen met els in de bergen van Tarija en luister naar de herhaalde, ruwe tonen. De vogel blijft dicht bij de grond tussen stenen en varens; wacht stil op een plek met zicht op de bodem.
Staat van instandhouding
Wereldwijd niet bedreigd. Het verspreidingsgebied is vrij klein en de stand is niet bekend, maar het steile terrein en de tolerantie voor enige verstoring van het leefgebied maken een directe bedreiging onwaarschijnlijk.
Wetenschappelijke naam
Scytalopus zimmeri | Bond & Meyer de Schauensee, 1940
Bond & Meyer de Schauensee beschreef de soort in 1940 en plaatste haar meteen in het geslacht waarin ze nog altijd staat. Het geslacht Scytalopus werd in 1837 ingevoerd door Gould. De geslachtsnaam combineert Grieks skutalē of skutalon, 'stok', met pous, 'voet'. De soortnaam zimmeri eert John Todd Zimmer (1889–1957), Amerikaans ornitholoog aan het American Museum of Natural History en auteur van veel werk over Peruaanse vogels. Het eerst beschreven exemplaar kwam uit Padilla, Chuquisaca, Bolivia.