Alle soorten › Zangvogels › Tangaren › Páramogors
Páramogors | Idiopsar brachyurus
Boulder Finch | Yal grande | Tico-tico-dos-rochedos
De paramogors is de zwaarst gebouwde soort van het geslacht Idiopsar: een grijze vink met een korte staart en een zeer lange, priemvormige snavel, die leeft in velden met grote rotsblokken op de hoge puna. In het gidsgebied komt hij vooral in Bolivia voor, met enkele vindplaatsen in het uiterste zuiden van Peru. Over zijn leefwijze is weinig bekend.
Geluid
Weinig beschreven; vooral korte, scherpe roepjes.
Opname: Juha Honkala — CC BY-NC-SA 4.0 · xeno-canto
Herkenning
18 cm, met een zeer lange, aan de basis stevige, spitse snavel en een korte staart. De bovendelen zijn egaal loodgrijs, de onderdelen lichter grijs met een witachtige buik en anaalstreek; onder het oog lichte, fijne streepjes. De buitenste staartpennen hebben een witte buitenrand. Het vrouwtje is iets bruiner. Jonge vogels zijn bruiner, van onderen gestreept en grijs gespikkeld in het gezicht.
Verwarringssoorten
De loodkleurige sierragors Geospizopsis unicolor is kleiner, met een kortere, kegelvormige snavel en een langere staart. De gletsjergors Idiopsar speculifer heeft een witte keel, een witte halve maan onder het oog en een witte vleugelvlek. De witkeelsierragors Idiopsar erythronotus heeft een duidelijke witte keel en een kortere snavel.
Leefgebied
Velden met grote rotsblokken, puinhellingen en rotsig grasland op de hoge puna, meestal tussen 4000 en 4600 m, soms lager tot ongeveer 3500 m. Zoekt op en tussen de rotsen naar voedsel; voedsel en nest zijn weinig bekend.
Waar de vogel het meest zit, ingedeeld naar de vegetatie-eenheden van de Andes en de westkust.
Verspreiding en trek
In Bolivia in de Andes van het noorden en midden van het land. In Peru alleen in het uiterste zuiden, bij de grens met Bolivia. Ontbreekt in Colombia, Ecuador en op de Galápagos. Buiten het gidsgebied in het noordwesten van Argentinië.
- Jaarrond
- donker = kerngebied, licht = dun verspreid
Hoe en wanneer kijken
Zoek in Bolivia op hellingen met veel grote rotsblokken boven 4000 m; de vogels zitten vaak op een rotsblok en vallen door hun grijze kleur weinig op tegen de stenen. Op enkele plekken in Bolivia is hij vrij algemeen.
Staat van instandhouding
Wereldwijd niet bedreigd. Over het grootste deel van het verspreidingsgebied zeldzaam en plaatselijk, maar het leefgebied is afgelegen en weinig bedreigd.
Wetenschappelijke naam
Idiopsar brachyurus | Cassin, 1867
Cassin beschreef de soort in 1867 en plaatste haar meteen in het geslacht waarin ze nog altijd staat. Het geslacht Idiopsar voerde hij in datzelfde werk in. De geslachtsnaam combineert Grieks idios, 'apart, eigenaardig', met psar, 'spreeuw'. De soortnaam komt van Grieks brachus, 'kort', en oura, 'staart'. Het eerst beschreven exemplaar kwam uit La Paz, Bolivia.