Alle soorten › Zangvogels › Kwikstaarten en piepers › Páramopieper
Páramopieper | Anthus bogotensis
Paramo Pipit | Bisbita de páramo | Caminheiro-do-páramo
De páramopieper is de pieper van het hooggebergte van de noordelijke en centrale Andes, van Colombia tot Bolivia. Hij is steviger en egaler geelbruin dan de andere piepers van de Andes, met weinig strepen op de borst. Vooral in de broedtijd laat het mannetje zich horen in een zangvlucht boven grazige hellingen.
Geluid
De zang, meestal in een zangvlucht, is een reeks hoge, ijle tonen die overgaat in een zoemend tsiiii-zzzz. Ook zingt hij vanaf een steen of graspol. De roep is een kort tsit.
Opname: Juan Freile — CC BY-NC-SA 4.0 · xeno-canto
Herkenning
15–16 cm, vrij stevig, met een dunne snavel. De bovendelen zijn geelbruin met donkere strepen, op de kruin fijner. De onderdelen zijn egaal warm geelbruin, met slechts enkele fijne, donkere streepjes of vlekjes op de borst en ongestreepte flanken. De buitenste staartpennen zijn bleek geelbruin tot witachtig. De seksen zijn gelijk.
Verwarringssoorten
De correnderapieper Anthus correndera heeft lichte strepen op de rug en een zwaar gestreepte borst en flanken. De punapieper Anthus brevirostris is kleiner en gedrongener, met een korte snavel en een dicht gestreepte borstband. Hellmayrs pieper Anthus hellmayri is slanker en fijner gestreept, en leeft meestal lager. In Colombia lijkt de strandleeuwerik Eremophila alpestris van de savanne van Bogotá er van ver op, maar die heeft een zwart-geel kopmasker.
Leefgebied
Grazige hellingen en vlakten in de páramo, de jalca en de puna, vaak met rotsen en verspreide struiken, ook in beweid bergweiland, ongeveer tussen 2500 en 4300 m, in het zuiden hoger. Zoekt op de grond naar insecten. Het nest ligt op de grond, verscholen in een graspol of onder een steen.
Waar de vogel het meest zit, ingedeeld naar de vegetatie-eenheden van de Andes en de westkust.
Verspreiding en trek
In Colombia in de Centrale en Oost-Andes en plaatselijk in de West-Andes. In Ecuador langs de hele Andes. In Peru over de hele lengte van de Andes. In Bolivia in de Andes van het noorden tot het zuiden. Ontbreekt op de Galápagos. Buiten het gidsgebied in de Andes van Venezuela en het noordwesten van Argentinië.
- Jaarrond
- donker = kerngebied, licht = dun verspreid
Hoe en wanneer kijken
Zoek op grazige hellingen in de páramo of puna, bijvoorbeeld langs wegen over hoge passen. Een opvliegende vogel landt meestal snel weer; let op de zang van mannetjes hoog in de lucht.
Staat van instandhouding
Wereldwijd niet bedreigd. Algemeen in geschikt leefgebied; branden en overbeweiding kunnen het grasland plaatselijk aantasten, maar de soort verdraagt beweiding goed.
Wetenschappelijke naam
Anthus bogotensis | Sclater, 1855
Sclater beschreef de soort in 1855 en plaatste haar meteen in het geslacht waarin ze nog altijd staat. Het geslacht Anthus werd in 1805 ingevoerd door Bechstein. De geslachtsnaam is het Latijnse anthus, een kleine vogel van graslanden die Plinius de Oudere noemt. De soortnaam verwijst naar Bogotá in Colombia. Het eerst beschreven exemplaar kwam uit Bogotá, Colombia.