Alle soorten › Zangvogels › Kwikstaarten en piepers › Hellmayrs pieper
Hellmayrs pieper | Anthus hellmayri
Hellmayr's Pipit | Bisbita pálido | Caminheiro-de-barriga-acanelada
Hellmayrs pieper is een slanke pieper met een vrij lange staart van grazige hellingen in de Andes van Bolivia en het uiterste zuiden van Peru, en van de graslanden verder naar het zuidoosten. Hij is fijner gestreept en warmer van kleur dan de andere piepers van het hooggebergte. Het mannetje zingt vaak vanaf een struik of steen.
Geluid
De zang is een korte, ijle reeks hoge tonen die eindigt in een dalend, zoemend tsii-tsii-tsrrrr, gegeven vanaf een uitkijkpost of in een korte zangvlucht. De roep is een zacht tsit.
Opname: Franco Vushurovich — CC BY-NC-SA 4.0 · xeno-canto
Herkenning
14–15 cm, slank, met een dunne snavel en een vrij lange staart. De bovendelen zijn geelbruin met zwartachtige strepen. De onderdelen zijn warm geelbruin tot bleek okerkleurig, met fijne, smalle strepen op de borst en nauwelijks gestreepte flanken. De buitenste staartpennen zijn witachtig tot bleek geelbruin, niet zuiver wit. De seksen zijn gelijk.
Verwarringssoorten
De correnderapieper Anthus correndera is zwaarder gestreept, met lichte strepen op de rug en gestreepte flanken. De punapieper Anthus brevirostris is gedrongener, met een korte snavel en een dichte borstband. De páramopieper Anthus bogotensis is steviger, met een egaler geelbruine borst met weinig strepen. De gele pieper Anthus chii is kleiner, met witte buitenste staartpennen, en leeft in het laagland.
Leefgebied
Grazige hellingen met verspreide struiken en rotsen, bergweiden en open grasland in de Andes, in het gidsgebied vooral tussen ongeveer 1500 en 3500 m, en daarnaast laaggelegen graslanden in het zuidoosten van het verspreidingsgebied. Zoekt op de grond naar insecten. Het nest ligt op de grond, verscholen in een graspol.
Waar de vogel het meest zit, ingedeeld naar de vegetatie-eenheden van de Andes en de westkust.
Verspreiding en trek
In Peru alleen zeer plaatselijk in het zuidoosten (Puno). In Bolivia in de Andes van La Paz zuidwaarts tot Tarija, op grazige hellingen van de oostflank en de dalen. Ontbreekt in Colombia, Ecuador en op de Galápagos. Buiten het gidsgebied in het noordwesten van Argentinië en in Chili, en in de graslanden van Paraguay, Uruguay, het noordoosten van Argentinië en het zuiden van Brazilië.
- Jaarrond
- donker = kerngebied, licht = dun verspreid
Hoe en wanneer kijken
Zoek op grazige hellingen met verspreide struiken in de Andes van Bolivia, bijvoorbeeld in de omgeving van Cochabamba, en luister naar de ijle zang vanaf een struik of steen.
Staat van instandhouding
Wereldwijd niet bedreigd. Plaatselijk vrij algemeen; overbeweiding en omzetting van grasland in akkerland verkleinen plaatselijk het leefgebied.
Wetenschappelijke naam
Anthus hellmayri | Hartert, 1909
Hartert beschreef de soort in 1909 en plaatste haar meteen in het geslacht waarin ze nog altijd staat. Het geslacht Anthus werd in 1805 ingevoerd door Bechstein. De geslachtsnaam is het Latijnse anthus, een kleine vogel van graslanden die Plinius de Oudere noemt. De soortnaam eert Carl Eduard Hellmayr (1878–1944), Oostenrijks ornitholoog die veel over Zuid-Amerikaanse vogels publiceerde. Het eerst beschreven exemplaar kwam uit Río Salí, Tucumán, Argentinië.