Alle soorten › Zangvogels › Kwikstaarten en piepers › Peruaanse pieper
Peruaanse pieper | Anthus peruvianus
Peruvian Pipit | Bisbita peruano | Caminheiro-peruano
De Peruaanse pieper is een kleine pieper van de smalle kuststrook langs de Pacifische Oceaan, vrijwel beperkt tot Peru. Hij werd lang als ondersoort van de gele pieper gezien, maar verschilt in zang en erfelijk materiaal. In de kale kustwoestijn leeft hij op de groene plekken: bevloeide akkers, riviermondingen en lomas.
Geluid
De zang, gegeven in een zangvlucht, is een reeks snelle, hoge tonen die eindigt in een lang, dalend, zoemend zzziiiuuu. De roep is een droog tsip.
Opname: Dan Lane — CC BY-NC-SA 3.0 · xeno-canto
Herkenning
13 cm, klein en slank, met een dunne snavel en een lange achternagel. De bovendelen zijn bleek grijsbruin tot geelbruin met zwartachtige strepen. De onderdelen zijn witachtig met een zwak geelachtige of geelbruine waas, en fijne donkere strepen op de borst. De buitenste staartpennen zijn wit. De seksen zijn gelijk.
Verwarringssoorten
De gele pieper Anthus chii lijkt sterk, maar leeft ten oosten van de Andes en heeft een andere zang; de verspreidingsgebieden raken elkaar niet. De correnderapieper Anthus correndera is groter en zwaarder gestreept, en leeft in de Andes. De gewone holengraver Geositta cunicularia en de kustholengraver Geositta peruviana hebben een ongestreepte rug en lopen meer rechtop over kale grond.
Leefgebied
Kort gras en lage begroeiing in de kustwoestijn: bevloeide akkers en weiden, grazige randen van riviermondingen en kustmoerassen, en lomas, meestal van zeeniveau tot enkele honderden meters, plaatselijk hoger in de kustvalleien. Zoekt op de grond naar kleine insecten. Het nest ligt op de grond in een graspol.
Waar de vogel het meest zit, ingedeeld naar de vegetatie-eenheden van de Andes en de westkust.
Verspreiding en trek
In Peru langs vrijwel de hele kust, van het noorden tot Tacna in het zuiden. Mogelijk ook in het zuidwesten van Ecuador; piepers daar worden soms tot deze soort gerekend, soms tot de gele pieper. Ontbreekt in Colombia, Bolivia en op de Galápagos. Buiten het gidsgebied alleen in het uiterste noorden van Chili.
- Jaarrond
- donker = kerngebied, licht = dun verspreid
Hoe en wanneer kijken
Zoek in grazige randen van bevloeide akkers en kustmoerassen, of in de lomas na de winterse mist (ongeveer juli–oktober). Zingende mannetjes zijn hoog boven het gras te horen.
Staat van instandhouding
Wereldwijd niet bedreigd. Het verspreidingsgebied is smal, maar de soort verdraagt cultuurland en is plaatselijk algemeen.
Wetenschappelijke naam
Anthus peruvianus | Nicholson, 1878
Nicholson beschreef de soort in 1878 en plaatste haar meteen in het geslacht waarin ze nog altijd staat. Het geslacht Anthus werd in 1805 ingevoerd door Bechstein. De geslachtsnaam is het Latijnse anthus, een kleine vogel van graslanden die Plinius de Oudere noemt. De soortnaam verwijst naar Peru. Het eerst beschreven exemplaar kwam uit Catarindo bij Islay, Arequipa, Peru.