Alle soorten › Zangvogels › Kwikstaarten en piepers › Correnderapieper

Correnderapieper | Anthus correndera

Correndera Pipit | Bisbita correndera | Caminheiro-de-espora

De correnderapieper is de zwaarst gestreepte pieper van het gidsgebied, een vogel van vochtig grasland en veenranden in de puna van Peru en Bolivia. Verder naar het zuiden leeft hij ook in het laagland, tot op de Falklandeilanden. De naam komt van het Spaanse correndera, 'loopster', naar de manier waarop de vogel over de grond rent.

Correnderapieper (Anthus correndera)
Foto: Dominic Sherony — CC BY-SA 2.0 · Wikimedia Commons

Geluid

De zang, gegeven in een zangvlucht, is een reeks scherpe tonen en zoemende trillers die overgaat in een dalend tsii-tsii-tsrrriiiu. De roep, vooral bij het opvliegen, is een scherp tsip of tsjiep.

Luister: ZangXC1078299

Opname: Meena Haribal — CC BY-NC-SA 4.0 · xeno-canto

Herkenning

14–15 cm, met een dunne snavel en een lange, rechte achternagel. De bovendelen zijn bruin, zwaar gestreept met zwart, met twee opvallende witachtige lengtestrepen op de rug. De onderdelen zijn witachtig tot geelbruin, met grove zwarte strepen op de borst die doorlopen over de flanken. De buitenste staartpennen zijn wit. De seksen zijn gelijk.

Verwarrings­soorten

De punapieper Anthus brevirostris mist de lichte rugstrepen en heeft ongestreepte flanken. De páramopieper Anthus bogotensis is egaler geelbruin onder, met weinig strepen. Hellmayrs pieper Anthus hellmayri is fijner gestreept, warmer van kleur en leeft meestal op drogere, lagere hellingen. De Peruaanse pieper Anthus peruvianus is kleiner en lichter gestreept, en leeft aan de kust.

Leefgebied

Vochtig, kort grasland, randen van bofedales en veenmoerassen, en grazige oevers van meren in de puna, in Peru en Bolivia ongeveer tussen 3000 en 4600 m. Zoekt op de grond naar insecten en andere kleine ongewervelden. Het nest ligt op de grond, verscholen in een graspol.

Waar de vogel het meest zit, ingedeeld naar de vegetatie-eenheden van de Andes en de westkust.

Verspreiding en trek

In Peru in de puna van de Andes van het midden en zuiden. In Bolivia op het altiplano en in de puna van de westelijke Andes. Ontbreekt in Colombia, Ecuador en op de Galápagos. Buiten het gidsgebied in Chili, Argentinië, Uruguay, het zuiden van Brazilië, Paraguay en op de Falklandeilanden.

  • Jaarrond
  • donker = kerngebied, licht = dun verspreid
Dichtheidskaart uit de waarnemingen van GBIF (2006-11-01 – 2026-10-31), geteld per hokje van 1,41° en per maand en gedeeld door alle vogelwaarnemingen in datzelfde hokje — zo telt niet mee hoeveel vogelaars er kijken. De kleurdiepte volgt dat aandeel en loopt geleidelijk af; de kaart houdt zich dus niet aan landsgrenzen. Landcontouren: Natural Earth (publiek domein).

Hoe en wanneer kijken

Zoek langs de grazige randen van bofedales en meren op het altiplano, bijvoorbeeld rond het Titicacameer. Opgejaagde vogels vliegen met een scherpe roep op en vallen een eindje verder weer in het gras.

Staat van instandhouding

Wereldwijd niet bedreigd. Algemeen in geschikt leefgebied; drooglegging en overbeweiding van bofedales tasten het leefgebied plaatselijk aan.

Wetenschappelijke naam

Anthus correndera | Vieillot, 1818

Vieillot beschreef de soort in 1818 en plaatste haar meteen in het geslacht waarin ze nog altijd staat. Het geslacht Anthus werd in 1805 ingevoerd door Bechstein. De geslachtsnaam is het Latijnse anthus, een kleine vogel van graslanden die Plinius de Oudere noemt. De soortnaam komt van 'Correndera', een Aragonese volksnaam voor de graspieper; Félix de Azara gaf de vogel die naam omdat hij hem sterk vond lijken op de vogel die in Aragon zo heet. Het eerst beschreven exemplaar kwam uit Paraguay.