Alle soorten › Papegaaiachtigen › Papegaaien › Perijaparkiet
Perijaparkiet | Pyrrhura caeruleiceps
Perija Parakeet | Perico de Perijá | Tiriba-de-perijá
De perijaparkiet is een Pyrrhura-parkiet die alleen voorkomt in de Serranía de Perijá, het gebergte op de grens van Colombia en Venezuela. Hij werd lang als vorm van de bonte parkiet beschouwd. Door het kleine verspreidingsgebied en de ontbossing daarin is hij bedreigd.
Geluid
Schelle, schrapende roepen in de vlucht, door de groep snel herhaald, en zacht gekwetter van foeragerende groepen, zoals bij andere Pyrrhura-soorten.
Voor deze soort is nog geen opname met een geschikte Creative Commons-licentie beschikbaar.
Herkenning
22 cm, slank, met een lange, getrapte staart. Het verenkleed is grotendeels groen. Voorhoofd en kruin zijn blauwachtig, het gezicht is roodbruin en er is een lichte oorvlek. Keel en borst zijn donker met lichte randen, wat een geschubd patroon geeft. Midden op de buik zit een roodbruine vlek. De handpennen zijn blauw, de staart is van boven roodbruin. De seksen zijn gelijk; jongen zijn doffer.
Verwarringssoorten
De roodvoorhoofdparkiet Psittacara wagleri is groter en egaal groen, met een rood voorhoofd en zonder schubben op de borst. De maisparkiet Eupsittula pertinax heeft een bruinachtige keel en borst zonder schubben en leeft vooral lager, in droger land. De Santamartaparkiet Pyrrhura viridicata heeft een groene borst zonder schubben en leeft alleen in de Sierra Nevada de Santa Marta.
Leefgebied
Vochtig bergbos, nevelwoud en de randen daarvan, ook bosfragmenten, secundair bos en schaduwkoffie, vooral tussen ongeveer 1000 en 2500 m, plaatselijk lager. Eet vruchten, zaden en bloesems in de boomkruinen. Leeft in groepen. Het nest ligt in een boomholte.
Waar de vogel het meest zit, ingedeeld naar de vegetatie-eenheden van de Andes en de westkust.
Verspreiding en trek
In Colombia op de westflank van de Serranía de Perijá, in Cesar en La Guajira. Ontbreekt elders in Colombia en in Ecuador, Peru, Bolivia en op de Galápagos. Buiten het gidsgebied op de Venezolaanse kant van de Serranía de Perijá.
Hoe en wanneer kijken
Zoek langs bosranden en in schaduwkoffie op de Colombiaanse flank van de Serranía de Perijá, bijvoorbeeld boven Manaure in Cesar; groepen verraden zich door hun schelle roepen.
Staat van instandhouding
Bedreigd. Het verspreidingsgebied is klein en het bos in de Serranía de Perijá wordt gekapt voor landbouw en veeteelt; de stand is klein en neemt af.
Wetenschappelijke naam
Pyrrhura caeruleiceps | Todd, 1947
Todd beschreef de soort in 1947 en plaatste haar meteen in het geslacht waarin ze nog altijd staat. Het geslacht Pyrrhura werd in 1856 ingevoerd door Bonaparte. De geslachtsnaam komt van Grieks purrhos, 'vuurrood', en oura, 'staart'. Latijn caeruleus, 'blauw', en -ceps, 'kop', naar de blauwige kruin. Het eerst beschreven exemplaar kwam uit (volgens de beschrijving).