Alle soorten › Zangvogels › Cotinga's › Purperborstcotinga
Purperborstcotinga | Cotinga cotinga
Purple-breasted Cotinga | Cotinga pechimorada | Anambé-de-peito-roxo
De purperborstcotinga is een kleine, gedrongen cotinga van het kronendak van het laaglandbos in het noordoosten van Zuid-Amerika. Het mannetje is diep ultramarijnblauw met een paarse keel en borst. In het gidsgebied komt de soort alleen in het uiterste oosten van Colombia voor, aan de rand van zijn verspreidingsgebied.
Geluid
Grotendeels stil. In vlucht maken de vleugels van het mannetje een zacht fluitend of ratelend geluid.
Voor deze soort is nog geen opname met een geschikte Creative Commons-licentie beschikbaar.
Herkenning
18 cm, met een ronde kop, een korte, brede snavel en grote donkere ogen. Het mannetje is diep ultramarijnblauw, met zwarte vleugels en staart en een egaal diep paarse keel, borst en bovenbuik; de onderbuik en de onderstaartdekveren zijn blauw. Het vrouwtje is donkerbruin, van boven en van onder geschubd door lichte, geelbruine randen aan de veren. Jonge mannetjes lijken eerst op het vrouwtje.
Verwarringssoorten
De halsbandcotinga Cotinga cayana is groter en lichter turkooisblauw, met zwarte veerbases die een gevlekt patroon geven, en heeft alleen een paarse keel; de borst is blauw. Het mannetje van de pruimkeelcotinga Cotinga maynana is lichter turkooisblauw, met een kleine pruimkleurige keelvlek, en leeft verder naar het zuidwesten. De vrouwtjes van deze soorten lijken op elkaar; dat van de purperborstcotinga is donkerder bruin en sterker geschubd.
Leefgebied
Het kronendak en de randen van hoog, vochtig laaglandbos, ook bos op zandige bodem, meestal onder 500 m. Eet vooral vruchten, die hij in de kroon plukt; zit vaak lang stil op een kale tak boven het bladerdak. Het nest is een klein, ondiep schaaltje hoog in een boom.
Waar de vogel het meest zit, ingedeeld naar de vegetatie-eenheden van de Andes en de westkust.
Verspreiding en trek
In Colombia alleen in het uiterste oosten, langs de grens met Venezuela en Brazilië. Ontbreekt in Ecuador, Peru, Bolivia en op de Galápagos. Buiten het gidsgebied in het zuiden van Venezuela, de Guyana's en het noorden van het Braziliaanse Amazonegebied.
- Jaarrond
- donker = kerngebied, licht = dun verspreid
Hoe en wanneer kijken
Kijk in het oosten van Colombia vanaf een open plek of een rivieroever over het bladerdak en let op kale toppen van uitstekende bomen, vooral in de ochtend. Vruchtdragende bomen trekken de soort aan.
Staat van instandhouding
Wereldwijd niet bedreigd. In het gidsgebied is de soort maar van weinig plaatsen bekend.
Wetenschappelijke naam
Cotinga cotinga | (Linnaeus, 1766)
Linnaeus beschreef de soort in 1766 als [Ampelis] Cotinga; omdat ze later in een ander geslacht is geplaatst, staan auteur en jaartal tussen haakjes. Het geslacht Cotinga werd in 1760 ingevoerd door Brisson. De geslachtsnaam gaat via Brisson (1760) terug op de Tupí-naam catingá, 'heldere (vogel van het) bos', voor de kleurrijke cotinga's. De soortnaam herhaalt de geslachtsnaam en gaat terug op de Tupí-naam catingá, 'heldere (vogel van het) bos'; Linnaeus nam hem over van de 'Cotinga' van Brisson (1760). Het eerst beschreven exemplaar kwam uit Belém, Pará, Brazilië.