Alle soorten › Zangvogels › Tangaren › Rood-witte tangare

Rood-witte tangare | Chrysothlypis salmoni

Scarlet-and-white Tanager | Tangara escarlatiblanca | Tiê-escarlate-e-branco

De rood-witte tangare is een kleine tangare van het Chocó-gebied van West-Colombia en Noordwest-Ecuador, en komt alleen in het gidsgebied voor. Het mannetje is scharlakenrood met een wit midden van de onderdelen, het vrouwtje olijfbruin en witachtig. Groepjes zoeken in het bladerdak naar insecten, vaak in gemengde groepen.

Rood-witte tangare (Chrysothlypis salmoni)
Foto: Robert Lewis — CC BY-SA 2.0 · Wikimedia Commons

Geluid

Hoge, dunne tsit-roepjes en een korte reeks hoge, sissende tonen; weinig beschreven.

Luister: ZangXC275604

Opname: Patricio Mena Valenzuela — CC BY-NC-SA 4.0 · xeno-canto

Herkenning

12–13 cm, met een dunne, spitse, donkere snavel. Het mannetje is scharlakenrood op kop, keel en bovendelen, met donkerder vleugels en staart en een wit midden van borst en buik. Het vrouwtje is olijfbruin op de bovendelen en witachtig op de onderdelen, met een grijzige tot okerkleurige zweem op de flanken. Jonge mannetjes lijken eerst op het vrouwtje.

Verwarrings­soorten

Het mannetje is door de combinatie van scharlakenrood en wit binnen zijn verspreidingsgebied niet met andere soorten te verwarren. Het vrouwtje van de witschoudertangare Loriotus luctuosus heeft een grijze kop en gelige onderdelen. Het vrouwtje van de rooddijpitpit Dacnis venusta is blauwgroenig op de bovendelen en okerkleurig op de onderdelen, met een kortere snavel.

Leefgebied

Kronen en randen van nat laaglandbos en voetheuvelbos, vooral tussen ongeveer 100 en 1100 m, ook aan bosranden langs wegen. Zoekt insecten tussen de bladeren en eet kleine vruchten, meestal in paren of groepjes in gemengde groepen met tangaren en pitpits. Over het nest is weinig bekend.

Waar de vogel het meest zit, ingedeeld naar de vegetatie-eenheden van de Andes en de westkust.

Verspreiding en trek

In Colombia op de Pacifische helling en in het aangrenzende laagland, van het noorden van Chocó en Antioquia tot Nariño. In Ecuador in het noordwesten, vooral in Esmeraldas, Imbabura en het noordwesten van Pichincha. Ontbreekt in Peru, Bolivia en op de Galápagos. Komt buiten het gidsgebied niet voor.

  • Jaarrond
  • donker = kerngebied, licht = dun verspreid
Dichtheidskaart uit de waarnemingen van GBIF (2006-10-01 – 2026-09-30), geteld per hokje van 1,41° en per maand en gedeeld door alle vogelwaarnemingen in datzelfde hokje — zo telt niet mee hoeveel vogelaars er kijken. De kleurdiepte volgt dat aandeel en loopt geleidelijk af; de kaart houdt zich dus niet aan landsgrenzen. Landcontouren: Natural Earth (publiek domein).

Hoe en wanneer kijken

In de voetheuvels van Esmeraldas en Noordwest-Pichincha in Ecuador en van Valle del Cauca en Nariño in Colombia, aan bosranden en wegen waar gemengde groepen door de kronen trekken.

Staat van instandhouding

Wereldwijd niet bedreigd. Het verspreidingsgebied is beperkt tot het Chocó, waar ontbossing in het laagland en de voetheuvels voortgaat.

Wetenschappelijke naam

Chrysothlypis salmoni | (Sclater, 1886)

Sclater beschreef de soort in 1886 als Dacnis salmoni; omdat ze later in een ander geslacht is geplaatst, staan auteur en jaartal tussen haakjes. Het geslacht Chrysothlypis werd in 1912 ingevoerd door Berlepsch. De geslachtsnaam komt van Grieks khrusos, 'goud', en thlupis, een niet nader bekende vogel, een naam die vaak voor Amerikaanse zangers en dunsnavelige tangares wordt gebruikt. De soortnaam eert Thomas Knight Salmon, een Britse natuuronderzoeker en verzamelaar in Colombia. Het eerst beschreven exemplaar kwam uit Remedios, Antioquia, Colombia.