Alle soorten › Zangvogels › Tangaren › Roodbuikbergtangare

Roodbuikbergtangare | Pseudosaltator rufiventris

Rufous-bellied Mountain Tanager | Pepitero colorado | Sanhaço-montanhês-de-barriga-ruiva

De roodbuikbergtangare is een grote, forse tangare van droog struikgewas en kleine bosjes hoog in de Andes van Bolivia, blauwgrijs met een lange witte wenkbrauwstreep en een oranje roestbruine buik. Ze werd lang tot de saltators gerekend, en de zware snavel en de bouw herinneren daar nog aan.

Roodbuikbergtangare (Pseudosaltator rufiventris)
Foto: Hugo Hulsberg — CC0 · Wikimedia Commons

Geluid

Roept korte, harde tonen; de zang is een reeks heldere fluittonen, vaak vanaf de top van een struik.

Luister: RoepXC825945

Opname: Eduardo Quintanilla — CC BY-NC-SA 4.0 · xeno-canto

Herkenning

22 cm, met een zware, kegelvormige snavel die grijs is met een lichte basis van de ondersnavel. Kop, bovendelen en bovenborst zijn blauwgrijs, met een lange witte wenkbrauwstreep achter het oog. Vanaf de onderborst tot de onderstaartdekveren zijn de onderdelen oranje roestbruin. De seksen zijn gelijk. Jonge vogels zijn doffer, met een minder scherpe wenkbrauwstreep.

Verwarrings­soorten

De goudsnavelsaltator Saltator aurantiirostris leeft in hetzelfde gebied, maar is kleiner en heeft een oranje snavel, een zwart gezicht en een zwarte borstband. De cochabambaboomgors Poospiza garleppi is ook grijs met roestbruine onderdelen, maar veel kleiner en slanker, met een fijne snavel en een roestbruine in plaats van witte wenkbrauw. De zwartrugkardinaal Pheucticus aureoventris heeft ook een zware snavel, maar is zwart en geel.

Leefgebied

Halfdroog struikgewas op berghellingen, randen van Polylepis-bos en elzenbos, hagen en akkerranden met verspreide struiken, meestal van ongeveer 3000 tot 4000 m, soms lager. Eet plantaardig voedsel zoals knoppen, bloemen en vruchten, en ook zaden en insecten. Over het nest is weinig bekend.

Waar de vogel het meest zit, ingedeeld naar de vegetatie-eenheden van de Andes en de westkust.

Verspreiding en trek

Komt niet voor in Colombia, Ecuador en Peru en op de Galápagos. In Bolivia in de Andes van het midden en zuiden, vooral in Cochabamba, Chuquisaca, Potosí en Tarija. Buiten het gidsgebied alleen in het uiterste noordwesten van Argentinië.

  • Jaarrond
  • donker = kerngebied, licht = dun verspreid
Dichtheidskaart uit de waarnemingen van GBIF (2006-10-01 – 2026-09-30), geteld per hokje van 1,41° en per maand en gedeeld door alle vogelwaarnemingen in datzelfde hokje — zo telt niet mee hoeveel vogelaars er kijken. De kleurdiepte volgt dat aandeel en loopt geleidelijk af; de kaart houdt zich dus niet aan landsgrenzen. Landcontouren: Natural Earth (publiek domein).

Hoe en wanneer kijken

Zoek in struikgewas en Polylepis-bosjes op droge hellingen boven 3000 m in Cochabamba en Chuquisaca; de vogels zitten vaak bovenop een struik, waar de witte wenkbrauw en de roestbruine buik te zien zijn.

Staat van instandhouding

Wereldwijd niet bedreigd. Plaatselijk vrij algemeen binnen een beperkt verspreidingsgebied; gevoelig voor kap en begrazing van struikgewas en Polylepis-bos.

Wetenschappelijke naam

Pseudosaltator rufiventris | (d'Orbigny, ACVMD & de Lafresnaye, 1837)

D'Orbigny, ACVMD & de Lafresnaye beschreef de soort in 1837 als Saltator rufiventris; omdat ze later in een ander geslacht is geplaatst, staan auteur en jaartal tussen haakjes. Het geslacht Pseudosaltator werd in 2016 ingevoerd door Burns, Unitt & Mason. De geslachtsnaam combineert Oudgrieks pseudos, 'vals', met het geslacht Saltator, waarin de soort eerst stond. De soortnaam komt van Latijn rufus, 'roodbruin', en venter, 'buik'. Het eerst beschreven exemplaar kwam uit Sica Sica, La Paz, Bolivia.