Alle soorten › Zangvogels › Tangaren › Roodbrauwspitssnavel

Roodbrauwspitssnavel | Conirostrum rufum

Rufous-browed Conebill | Picocono rufo | Figuinha-de-sobrancelha-ruiva

De roodbrauwspitssnavel is een spitssnavel van de bovenste bosgordel en de rand van het páramo in de noordelijke Andes, met grijsblauwe bovendelen en een roestrood gezicht en onderdelen. In het gidsgebied komt hij alleen in Colombia voor. Paren en groepjes zoeken in struiken en kleine bomen naar insecten.

Roodbrauwspitssnavel (Conirostrum rufum)
Foto: https://www.flickr.com/photos/neilorlandodiazmartinez/ — CC BY-SA 2.0 · Wikimedia Commons

Geluid

Hoge, dunne tsit-roepjes en een snel, hoog gekwetter, vaak vanuit dichte struiken.

Luister: ZangXC57454

Opname: Bernabe Lopez-Lanus — CC BY-NC-SA 3.0 · xeno-canto

Herkenning

13 cm, met een fijne, spitse snavel. De bovendelen zijn leigrijs tot grijsblauw, vleugels en staart donkerder. Voorhoofd, wenkbrauwstreep, wangen en keel zijn helder roestrood, de rest van de onderdelen roestrood tot kaneelkleurig. De seksen zijn gelijk. Jongen zijn doffer, met een minder scherp afgetekend gezicht.

Verwarrings­soorten

De blauwrugspitssnavel Conirostrum sitticolor heeft een zwarte kop, keel en bovenborst en een helderder blauwe rug. De kleverberghoningkruiper Diglossa sittoides heeft een vergelijkbaar kleurpatroon, maar geen roestrood gezicht, en een opgewipte snavel met een haakje.

Leefgebied

Dwergbos en struweel aan de boomgrens, bosranden van hoger bergbos en struikrijk páramo met Espeletia, ruwweg tussen 2500 en 3800 m. Zoekt in paren of kleine groepjes, vaak in gemengde zwermen, in het blad en aan bloeiende struiken naar insecten.

Waar de vogel het meest zit, ingedeeld naar de vegetatie-eenheden van de Andes en de westkust.

Verspreiding en trek

Alleen in Colombia: in de Sierra Nevada de Santa Marta en in de Oostelijke Cordillera, zuidwaarts tot de omgeving van Bogotá; er zijn ook meldingen uit de Centrale Cordillera. Ontbreekt in Ecuador, Peru, Bolivia en op de Galápagos. Buiten het gidsgebied alleen aangrenzend in het westen van Venezuela.

  • Jaarrond
  • donker = kerngebied, licht = dun verspreid
Dichtheidskaart uit de waarnemingen van GBIF (2006-10-01 – 2026-09-30), geteld per hokje van 1,41° en per maand en gedeeld door alle vogelwaarnemingen in datzelfde hokje — zo telt niet mee hoeveel vogelaars er kijken. De kleurdiepte volgt dat aandeel en loopt geleidelijk af; de kaart houdt zich dus niet aan landsgrenzen. Landcontouren: Natural Earth (publiek domein).

Hoe en wanneer kijken

Zoek langs bosranden en in struweel aan de boomgrens in de páramos rond Bogotá, zoals Chingaza, en op de hogere hellingen van de Sierra Nevada de Santa Marta. De vogels zitten vaak in de toppen van struiken.

Staat van instandhouding

Wereldwijd niet bedreigd. Plaatselijk vrij algemeen; het leefgebied aan de boomgrens gaat in de Oostelijke Cordillera plaatselijk verloren aan landbouw en branden.

Wetenschappelijke naam

Conirostrum rufum | de Lafresnaye, 1843

De Lafresnaye beschreef de soort in 1843 en plaatste haar meteen in het geslacht waarin ze nog altijd staat. Het geslacht Conirostrum werd in 1838 ingevoerd door D'Orbigny, ACVMD & de Lafresnaye. De geslachtsnaam combineert Latijn conus, 'kegel', en rostrum, 'snavel'. De soortnaam is Latijn rufus, 'roodbruin'. Het eerst beschreven exemplaar kwam uit Bogotá, Colombia.