Alle soorten › Zangvogels › Tangaren › Grijze spitssnavel

Grijze spitssnavel | Conirostrum cinereum

Cinereous Conebill | Picocono cinéreo | Figuinha-cinzenta

De grijze spitssnavel is een kleine, grijze spitssnavel met een witte wenkbrauwstreep en een witte vleugelvlek, de meest verbreide spitssnavel van het open, droge hooggebergte. Hij leeft in struweel, Polylepis-bosjes, heggen en tuinen, en in Peru ook langs de woestijnkust. Paren en groepjes zoeken onrustig tussen de takjes naar insecten.

Grijze spitssnavel (Conirostrum cinereum)
Foto: DickDaniels (http://theworldbirds.org/) — CC BY-SA 3.0 · Wikimedia Commons

Geluid

Hoge, dunne tsip-roepjes. De zang is een snelle, hoge, wat krassende reeks tjilptonen.

Luister: ZangXC1184400

Opname: Étienne Leroy — CC BY-NC-SA 4.0 · xeno-canto

Herkenning

12–13 cm, met een fijne, spitse snavel. De bovendelen zijn grijs tot olijfgrijs, de kruin donkerder, met een opvallende witte tot geelachtige wenkbrauwstreep. De vleugels zijn donker, met een witte vlek aan de basis van de handpennen en vaak een lichte vleugelstreep. De onderdelen zijn geelbruin tot lichtgrijs. Vogels uit Ecuador en Zuid-Colombia (fraseri) zijn warmer geelbruin van onderen; de kustvorm littorale in Peru is bleker en grijzer. De seksen zijn gelijk. Jongen zijn bruiner, met een vagere wenkbrauwstreep.

Verwarrings­soorten

De roodsterspitssnavel Conirostrum tamarugense in het zuiden van Peru heeft een roestrode wenkbrauwstreep en keel. De witbrauwspitssnavel Conirostrum ferrugineiventre is donker leigrijs met een roodbruine buik en leeft in vochtig bergbos. Berghoningkruipers (Diglossa) hebben een snavel met een haakje en geen witte vleugelvlek.

Leefgebied

Droog en halfvochtig struweel, Polylepis-bosjes, heggen, akkerranden, tuinen en eucalyptusaanplant in de Andes, ruwweg tussen 2000 en 4300 m. De kustvorm in Peru leeft in tuinen, oeverstruweel en lomas tot op zeeniveau. Zoekt in paren of kleine groepjes in het blad en aan bloemen naar insecten, vaak in gemengde groepjes.

Waar de vogel het meest zit, ingedeeld naar de vegetatie-eenheden van de Andes en de westkust.

Verspreiding en trek

In Colombia alleen in het zuiden, in Nariño en Cauca. In Ecuador in de Andes en de inter-Andesdalen. In Peru in de Andes over de hele lengte van het land en langs de kust van het midden en zuiden. In Bolivia in de Andes en de droge dalen. Ontbreekt op de Galápagos. Buiten het gidsgebied in Noord-Chili.

  • Jaarrond
  • donker = kerngebied, licht = dun verspreid
Dichtheidskaart uit de waarnemingen van GBIF (2006-10-01 – 2026-09-30), geteld per hokje van 1,41° en per maand en gedeeld door alle vogelwaarnemingen in datzelfde hokje — zo telt niet mee hoeveel vogelaars er kijken. De kleurdiepte volgt dat aandeel en loopt geleidelijk af; de kaart houdt zich dus niet aan landsgrenzen. Landcontouren: Natural Earth (publiek domein).

Hoe en wanneer kijken

Kijk in heggen, tuinen en struiken rond Andesdorpen en in Polylepis-bosjes; de witte wenkbrauwstreep en de witte vleugelvlek vallen op als de vogel tussen de takjes beweegt. In Lima zit de kustvorm in parken en tuinen.

Staat van instandhouding

Wereldwijd niet bedreigd. Algemeen; de soort past zich goed aan cultuurland, heggen en aanplant aan.

Wetenschappelijke naam

Conirostrum cinereum | d'Orbigny, ACVMD & de Lafresnaye, 1838

D'Orbigny, ACVMD & de Lafresnaye beschreef de soort in 1838 en plaatste haar meteen in het geslacht waarin ze nog altijd staat. Het geslacht Conirostrum voerde hij in datzelfde werk in. De geslachtsnaam combineert Latijn conus, 'kegel', en rostrum, 'snavel'. De soortnaam is Latijn cinereus, 'asgrauw'. Het eerst beschreven exemplaar kwam uit Yungas, Bolivia.