Alle soorten › Zangvogels › Vinkachtigen › Roodbuikorganist
Roodbuikorganist | Euphonia rufiventris
Rufous-bellied Euphonia | Eufonia ventrirrufa | Gaturamo-do-norte
De roodbuikorganist is een organist van het Amazonelaagland. Het mannetje is de enige organist in het gidsgebied met blauwzwarte bovendelen en keel en diep roestrode onderdelen zonder gele kruin. Hij leeft vooral hoog in het bladerdak van hoog bos en sluit zich aan bij gemengde groepen van het bladerdak.
Geluid
Droge, raspende en kwetterende roepen, vaak in korte reeksen, en een zachte, gevarieerde zang van piepende en tjilpende tonen.
Opname: JAYRSON ARAUJO DE OLIVEIRA — CC BY-NC-SA 4.0 · xeno-canto
Herkenning
11 cm, gedrongen, met een korte, dikke snavel. Het mannetje heeft glanzend blauwzwarte bovendelen, kop en keel, zonder geel op de kruin. De onderdelen zijn diep roestoranje tot roodbruin, met een kleine gele vlek aan de zijkant van de borst. Het wijfje is olijfgroen van boven, met grijze middenborst en buik, olijfgele flanken en rossige onderstaartdekveren. Jonge vogels lijken op het wijfje.
Verwarringssoorten
De vuurbuikorganist Euphonia xanthogaster heeft een gele voorkruin en gelere onderdelen; zijn wijfje heeft een rossig voorhoofd in plaats van rossige onderstaartdekveren. Andere organisten van het Amazonelaagland, zoals de dikbekorganist Euphonia laniirostris en de witbuikorganist Euphonia minuta, hebben een gele voorkruin; de witbuikorganist heeft bovendien een witte buik.
Leefgebied
Hoog vochtig laaglandbos op terra firme en in mindere mate várzea, vooral in het bladerdak en aan bosranden, tot ongeveer 1000 m in de voetheuvels. Eet vooral bessen van maretakken en andere kleine vruchten. Het nest is een bolvormig bouwsel met een zijingang, hoog in een boom.
Waar de vogel het meest zit, ingedeeld naar de vegetatie-eenheden van de Andes en de westkust.
Verspreiding en trek
In Colombia in het Amazonelaagland in het zuidoosten. In Ecuador in het Amazonelaagland. In Peru in het Amazonelaagland en de lagere voetheuvels ten oosten van de Andes. In Bolivia in het laagland in het noorden. Ontbreekt op de Galápagos. Buiten het gidsgebied in het zuiden van Venezuela en het westen van Amazonisch Brazilië.
- Jaarrond
- donker = kerngebied, licht = dun verspreid
Hoe en wanneer kijken
Zoek vanaf een uitkijktoren of een bosrand naar gemengde groepen in het bladerdak van hoog laaglandbos; de raspende roepen trekken de aandacht. De rossige onderstaart helpt het wijfje te herkennen.
Staat van instandhouding
Wereldwijd niet bedreigd. De soort is wijd verbreid in het Amazonelaagland; ontbossing is plaatselijk een bedreiging.
Wetenschappelijke naam
Euphonia rufiventris | (Vieillot, 1819)
Vieillot beschreef de soort in 1819 als Tanagra rufiventris; omdat ze later in een ander geslacht is geplaatst, staan auteur en jaartal tussen haakjes. Het geslacht Euphonia werd in 1806 ingevoerd door Desmarest, A-G. De geslachtsnaam komt van Grieks euphōnos, van eu 'goed' en phōnē 'geluid', dus 'welluidend', naar de roep van deze vogels. De soortnaam komt van Latijn rufus, 'rood', en venter, 'buik', naar de roodbruine buik. Het eerst beschreven exemplaar kwam uit Iquitos, Peru.