Alle soorten › Zangvogels › Tirannen › Roodbuikstruiktiran
Roodbuikstruiktiran | Myiotheretes fuscorufus
Rufous-bellied Bush Tyrant | Alinaranja ventrirrufa | Tirano-arbustivo-de-barriga-ruiva
De roodbuikstruiktiran is een middelgrote tiran van de bovenste bergbossen op de oostflank van de Andes van Peru en Bolivia. Hij combineert een bruine bovenzijde met een roodbruine buik en toont in de vlucht veel kaneel in de vleugel. Hij leeft meestal in paren aan bosranden dicht bij de boomgrens.
Geluid
Weinig gedocumenteerd. Meestal stil; geeft zachte, fluitende roepen.
Opname: Nick Athanas — CC BY-NC-SA 3.0 · xeno-canto
Herkenning
19–20 cm, met een rechte, zwarte snavel. De bovenzijde is donker grijsbruin, met een lichte, geelbruine wenkbrauwstreep. De keel is lichter, de borst bruinachtig en de buik en onderstaartdekveren zijn roodbruin tot kaneelkleurig. De vleugels zijn donker met twee kaneelkleurige vleugelstrepen; in de vlucht valt een grote kaneelkleurige vlek in de handpennen op. De staart is donker met een kaneelkleurige basis aan de buitenste pennen. De seksen zijn gelijk.
Verwarringssoorten
De roetkleurige struiktiran Myiotheretes fumigatus is egaal roetbruin, zonder roodbruine buik en vleugelstrepen. De streepkeelstruiktiran Myiotheretes striaticollis is groter, met een duidelijk gestreepte keel. De roodborsttapuittiran Ochthoeca rufipectoralis is veel kleiner, met een witte wenkbrauwstreep, een roodbruine borstband en een witachtige buik.
Leefgebied
Randen van vochtig bergbos en nevelwoud, de boomgrens, struikrijke hellingen en Polylepis-bosjes, ruwweg tussen 2500 en 3600 m. Zit op een uitkijkpost op een struik of boom en vangt insecten in de lucht of van de grond. Het nest is een kom van mos en plantenmateriaal in een boom of struik.
Waar de vogel het meest zit, ingedeeld naar de vegetatie-eenheden van de Andes en de westkust.
Verspreiding en trek
Peru: op de oostflank van de Andes, van het noorden of midden van het land naar het zuiden tot Puno. Bolivia: op de oostflank in La Paz en Cochabamba. Ontbreekt in Colombia, Ecuador en op de Galápagos. Komt buiten het gidsgebied niet voor.
- Jaarrond
- donker = kerngebied, licht = dun verspreid
Hoe en wanneer kijken
Zoek aan de bovenste bosrand en bij de boomgrens, bijvoorbeeld langs de wegen naar Manu in Peru of in de Yungas boven La Paz; let in de vlucht op de kaneelkleurige vleugelvlek.
Staat van instandhouding
Wereldwijd niet bedreigd. De soort heeft een beperkt verspreidingsgebied en lage dichtheden; branden en begrazing aan de boomgrens tasten het leefgebied plaatselijk aan.
Wetenschappelijke naam
Myiotheretes fuscorufus | (Sclater & Salvin, 1876)
Sclater & Salvin beschreef de soort in 1876 als Ochthodiaeta fuscorufus; omdat ze later in een ander geslacht is geplaatst, staan auteur en jaartal tussen haakjes. Het geslacht Myiotheretes werd in 1850 ingevoerd door Reichenbach. De geslachtsnaam komt van Grieks muia, 'vlieg', en thērētēs, 'jager': een vliegenjager. Latijn fuscus, 'donker', en rufus, 'roodbruin', naar de donkere bovendelen en roestkleurige onderdelen. Het eerst beschreven exemplaar kwam uit Tilotilo, Yungas, La Paz, Bolivia.