Alle soorten › Zangvogels › Tangaren › Roodflankboomgors
Roodflankboomgors | Poospizopsis hypocondria
Rufous-sided Warbling Finch | Monterita pechigrís | Quem-te-vestiu-de-flanco-ruivo
De roodflankboomgors is een boomgors van droog struweel in de Andes van Bolivia en het noordwesten van Argentinië. De lange witte wenkbrauwstreep en de roestbruine flanken naast een grijze borst en witte buik zijn kenmerkend. Hij zoekt vaak voedsel op de grond tussen de struiken.
Geluid
De zang is een korte, snelle, kwetterende frase met enkele heldere fluittonen. De roep is een dun tsiep.
Opname: Andrew Spencer — CC BY-NC-SA 3.0 · xeno-canto
Herkenning
16 cm, met een spitse, donkere snavel en een vrij lange staart. De bovendelen zijn grijsbruin, de kop grijzer, met een lange witte wenkbrauwstreep, een donkere oogstreep en een witte keel, begrensd door een donkere baardstreep. De borst is grijs, de flanken roestbruin, de buik wit. De staart is donker met witte randen aan de buitenste pennen. De seksen zijn gelijk. Jonge vogels zijn bruiner, met fijne strepen op de borst.
Verwarringssoorten
De zwartbandboomgors Microspingus torquatus is kleiner, met een zwart masker, een zwarte borstband en witte vleugelstrepen. De roestbrauwboomgors Microspingus erythrophrys heeft een roestkleurige wenkbrauw en roestgele onderdelen. De cochabambaboomgors Poospiza garleppi is groter en geheel roestoranje van onderen.
Leefgebied
Droog en halfdroog struweel op hellingen, randen van Polylepis-bos, heggen en akkerranden, en struikrijke delen van de puna, ongeveer tussen 2000 en 4200 m. Zoekt vooral op de grond en in lage struiken naar zaden en insecten, vaak in paartjes of kleine groepjes.
Waar de vogel het meest zit, ingedeeld naar de vegetatie-eenheden van de Andes en de westkust.
Verspreiding en trek
In Bolivia in de Andes van La Paz zuidwaarts via Cochabamba, Chuquisaca en Potosí tot Tarija. Ontbreekt in Colombia, Ecuador, Peru en op de Galápagos. Buiten het gidsgebied in het noordwesten van Argentinië.
- Jaarrond
- donker = kerngebied, licht = dun verspreid
Hoe en wanneer kijken
Kijk in de droge dalen van de Boliviaanse Andes naar een grijsbruine gors die bij het opvliegen witte staartranden toont en zich daarna op een struik laat zien; let op de roestbruine flanken.
Staat van instandhouding
Wereldwijd niet bedreigd. Vrij algemeen in droog struweel; verdraagt kleinschalige landbouw.
Wetenschappelijke naam
Poospizopsis hypocondria | (d'Orbigny, ACVMD & de Lafresnaye, 1837)
D'Orbigny, ACVMD & de Lafresnaye beschreef de soort in 1837 als Emberiza hypocondria; omdat ze later in een ander geslacht is geplaatst, staan auteur en jaartal tussen haakjes. Het geslacht Poospizopsis werd in 1893 ingevoerd door Berlepsch. De geslachtsnaam combineert het geslacht Poospiza met Oudgrieks opsis, 'uiterlijk'. De soortnaam komt van Latijn hypochondria, 'buik', van Grieks hupokhondrion, 'buik, onderlijf'. Het eerst beschreven exemplaar kwam uit Sica Sica, La Paz, Bolivia.