Alle soorten › Spechtachtigen › Toekans › Roodhalsarassari

Roodhalsarassari | Pteroglossus bitorquatus

Red-necked Aracari | Arasarí cuellirrojo | Araçari-de-pescoço-vermelho

De roodhalsarassari is een kleine arassari van het zuidelijke Amazonegebied van Brazilië, die in het gidsgebied alleen het noorden van Bolivia bereikt. Hij is de enige arassari met een rode mantel en een effen gele buik zonder band. De westelijke vorm sturmii, die in Bolivia voorkomt, wordt soms als aparte soort behandeld.

Roodhalsarassari (Pteroglossus bitorquatus)
Foto: Hector Bottai — CC BY-SA 4.0 · Wikimedia Commons

Geluid

Een hoge, scherpe roep, als ksiek, en zachtere, ratelende tonen; weinig gedocumenteerd in het gidsgebied.

Luister: ZangXC754098

Opname: JAYRSON ARAUJO DE OLIVEIRA — CC BY-NC-SA 4.0 · xeno-canto

Herkenning

35–38 cm, slank, met een lange staart. Kop en keel zwart, met naakte, blauwachtige huid rond het oog. De onderkeel en de bovenborst zijn rood, gescheiden van de effen gele onderdelen door een smalle gele of oranje band. De mantel is rood, vleugels en staart donkergroen, de stuit rood. De snavel is tweekleurig, met een lichte, groenig-gele bovensnavel en een donkerder ondersnavel; de tekening verschilt tussen de vormen. De seksen zijn vrijwel gelijk.

Verwarrings­soorten

De kroeskoparassari Pteroglossus beauharnaisii heeft ook een rode mantel, maar een kruin van gekrulde veren, een licht, gevlekt gezicht en een rode band over de buik. De letterarassari Pteroglossus inscriptus heeft effen gele onderdelen, maar een groene mantel en geen rood op de borst. De bruinoorarassari Pteroglossus castanotis is groter, met kastanjebruine kopzijden en een rode buikband.

Leefgebied

Vochtig laaglandbos op terra firme, ook bosranden, secundair bos en várzea, in het laagland. Leeft in paren of kleine groepen in het bladerdak. Eet vooral vruchten, ook insecten. Broedt in boomholten.

Waar de vogel het meest zit, ingedeeld naar de vegetatie-eenheden van de Andes en de westkust.

Verspreiding en trek

In Bolivia alleen in het noorden, in het laagland van Pando en aangrenzend Beni (vorm sturmii). Ontbreekt in Colombia, Ecuador, Peru en op de Galápagos. Buiten het gidsgebied in het Amazonegebied van Brazilië ten zuiden van de Amazone, van de Madeira oostwaarts tot in Pará en Maranhão.

  • Jaarrond
  • donker = kerngebied, licht = dun verspreid
Dichtheidskaart uit de waarnemingen van GBIF (2006-10-01 – 2026-09-30), geteld per hokje van 1,41° en per maand en gedeeld door alle vogelwaarnemingen in datzelfde hokje — zo telt niet mee hoeveel vogelaars er kijken. De kleurdiepte volgt dat aandeel en loopt geleidelijk af; de kaart houdt zich dus niet aan landsgrenzen. Landcontouren: Natural Earth (publiek domein).

Hoe en wanneer kijken

Zoek in het noorden van Pando in hoog bos en langs bosranden naar groepjes in vruchtdragende bomen. De rode mantel en de effen gele buik onderscheiden hem van de andere arassari's in dat gebied.

Staat van instandhouding

Niet geëvalueerd in deze soortafgrenzing. Het oostelijke deel van het verspreidingsgebied, in Brazilië, gaat sterk achteruit door ontbossing; de vorm sturmii in het westen leeft in een gebied waar nog meer bos over is.

Wetenschappelijke naam

Pteroglossus bitorquatus | Vigors, 1826

Vigors beschreef de soort in 1826 en plaatste haar meteen in het geslacht waarin ze nog altijd staat. Het geslacht Pteroglossus werd in 1811 ingevoerd door Illiger. De geslachtsnaam komt van Grieks pteron, 'veer', en glōssa, 'tong', naar de gerafelde, veerachtige tong van deze vogels. De soortnaam bitorquatus komt van Latijn bi-, 'twee', en torquatus, 'met halsband', naar de twee banden op hals en borst. Het eerst beschreven exemplaar kwam uit Noordoost-Brazilië.