Alle soorten › Spechtachtigen › Toekans › Roodkeelarassari
Roodkeelarassari | Pteroglossus azara
Ivory-billed Aracari | Arasarí piquimarfil | Araçari-de-bico-de-marfim
De roodkeelarassari is een middelgrote arassari van het westelijke Amazonegebied, met een lichte, ivoorkleurige snavel en een donkerrode keel en borst. Ten zuiden van de Amazone leeft de vorm mariae, met een bruine ondersnavel, die soms als aparte soort wordt behandeld. Hij houdt zich vooral op in het bladerdak van hoog bos.
Geluid
Een hoge, iets kwakende of piepende roep, als kwiek of ksie-ik, in reeksen herhaald.
Opname: Mitch Lysinger — CC BY-NC-SA 4.0 · xeno-canto
Herkenning
36–40 cm, met een lange staart. Kruin zwart, kopzijden en keel donker kastanjerood. Rug, vleugels en staart donkergroen, de stuit rood. Over de borst loopt een rode band, daaronder een smalle zwarte band; de rest van de onderdelen is geel. De snavel is ivoorkleurig tot geelachtig, met kleine donkere tekens langs de snijrand; bij de vorm mariae in het zuiden is de ondersnavel bruin en is het rood op keel en borst minder uitgebreid. Rond het oog naakte, donkere huid. De seksen zijn vrijwel gelijk.
Verwarringssoorten
De letterarassari Pteroglossus inscriptus is kleiner, met effen gele onderdelen zonder band en een zwarte of kastanjebruine keel. De bruinoorarassari Pteroglossus castanotis is groter, met een grotendeels donkere snavel en een rode band laag over de buik. De dubbelbandarassari Pteroglossus pluricinctus heeft een zwarte keel, een zwarte ondersnavel en twee banden. De kroeskoparassari Pteroglossus beauharnaisii heeft gekrulde, glanzende kopveren en een veelkleurige snavel.
Leefgebied
Hoog vochtig laaglandbos, zowel terra firme als várzea, ook bosranden en hoog secundair bos, meestal onder 1000 m. Leeft in paren of groepjes, meestal hoog in de kronen. Eet vooral vruchten, ook insecten. Broedt in boomholten.
Waar de vogel het meest zit, ingedeeld naar de vegetatie-eenheden van de Andes en de westkust.
Verspreiding en trek
In Colombia in het Amazonelaagland in het zuidoosten. In Ecuador in het oostelijke laagland. In Peru in het Amazonelaagland, ten zuiden van de Amazone met de vorm mariae. In Bolivia in het noordelijke laagland. Ontbreekt ten westen van de Andes en op de Galápagos. Buiten het gidsgebied in het zuiden van Venezuela en het westen van het Amazonegebied van Brazilië.
- Jaarrond
- donker = kerngebied, licht = dun verspreid
Hoe en wanneer kijken
Zoek vanaf uitkijktorens of langs rivieren naar groepjes die hoog in vruchtdragende bomen foerageren. De lichte snavel en de rode keel vallen ook van onderaf op.
Staat van instandhouding
Wereldwijd niet bedreigd. De soort is wijdverbreid in grote bosgebieden, maar lijdt plaatselijk onder ontbossing.
Wetenschappelijke naam
Pteroglossus azara | (Vieillot, 1819)
Vieillot beschreef de soort in 1819 als Ramphastos Azara; omdat ze later in een ander geslacht is geplaatst, staan auteur en jaartal tussen haakjes. Het geslacht Pteroglossus werd in 1811 ingevoerd door Illiger. De geslachtsnaam komt van Grieks pteron, 'veer', en glōssa, 'tong', naar de gerafelde, veerachtige tong van deze vogels. De soortnaam azara eert Félix de Azara (1742–1821), Spaans militair ingenieur en natuuronderzoeker in Paraguay en het Río de la Plata-gebied. Het eerst beschreven exemplaar kwam uit Brazilië.