Alle soorten › Spechtachtigen › Toekans › Dubbelbandarassari

Dubbelbandarassari | Pteroglossus pluricinctus

Many-banded Aracari | Arasarí bifajeado | Araçari-de-cinta-dupla

De dubbelbandarassari is een arassari van het noordwestelijke Amazonegebied, herkenbaar aan twee banden over de gele onderdelen. Hij houdt zich meer dan de bruinoorarassari op in het bladerdak van hoog, aaneengesloten bos. In het gidsgebied leeft hij vooral ten noorden van de Amazone en de Marañón.

Dubbelbandarassari (Pteroglossus pluricinctus)
Foto: Patty McGann — CC BY 2.0 · Wikimedia Commons

Geluid

Een hoge, scherpe roep, als psiek of ksie-iek, in reeksen herhaald; ook ratelende en klikkende geluiden.

Luister: ZangXC609570

Opname: Mauricio Cuellar Ramirez (@Birding.travel) — CC BY-NC-SA 4.0 · xeno-canto

Herkenning

43–46 cm, slank, met een lange staart. Kop, hals en keel zwart, met naakte, blauwgroene huid rond het oog. Rug, vleugels en staart donkergroen, de stuit rood. De onderdelen zijn geel, met een zwarte band over de borst en lager een brede band van zwart en rood over de buik. De bovensnavel is geeloranje, met een donkere rug, de ondersnavel zwart. De seksen zijn vrijwel gelijk.

Verwarrings­soorten

De bruinoorarassari Pteroglossus castanotis heeft kastanjebruine kopzijden en keel en slechts één, rode band over de buik. De roodkeelarassari Pteroglossus azara is kleiner, met een rode keel en een ivoorkleurige snavel. De letterarassari Pteroglossus inscriptus is kleiner, met effen gele onderdelen zonder band. De zwartnekarassari Pteroglossus aracari, buiten het gidsgebied, heeft maar één band.

Leefgebied

Hoog vochtig laaglandbos op terra firme, ook várzea, bosranden en hoog secundair bos, van het laagland tot in de voetheuvels, meestal onder 1000 m. Leeft in paren of kleine groepen, meestal hoog in het bladerdak. Eet vooral vruchten, ook insecten en eieren. Broedt in boomholten.

Waar de vogel het meest zit, ingedeeld naar de vegetatie-eenheden van de Andes en de westkust.

Verspreiding en trek

In Colombia in het oostelijke laagland ten oosten van de Andes, van Meta en Vichada zuidwaarts. In Ecuador in het oostelijke laagland. In Peru in het noordoosten, vooral ten noorden van de Amazone en de Marañón. Ontbreekt in Bolivia, ten westen van de Andes en op de Galápagos. Buiten het gidsgebied in het zuiden van Venezuela en het noordwesten van Brazilië.

  • Jaarrond
  • donker = kerngebied, licht = dun verspreid
Dichtheidskaart uit de waarnemingen van GBIF (2006-10-01 – 2026-09-30), geteld per hokje van 1,41° en per maand en gedeeld door alle vogelwaarnemingen in datzelfde hokje — zo telt niet mee hoeveel vogelaars er kijken. De kleurdiepte volgt dat aandeel en loopt geleidelijk af; de kaart houdt zich dus niet aan landsgrenzen. Landcontouren: Natural Earth (publiek domein).

Hoe en wanneer kijken

Zoek vanaf uitkijktorens en open plekken in hoog bos, waar groepjes langs de kronen trekken. In vruchtdragende bomen zit hij soms samen met andere arassari's.

Staat van instandhouding

Wereldwijd niet bedreigd. De soort leeft in grote, nog grotendeels intacte bosgebieden, maar is gevoeliger voor kap van hoog bos dan de bruinoorarassari.

Wetenschappelijke naam

Pteroglossus pluricinctus | Gould, 1835

Gould beschreef de soort in 1835 en plaatste haar meteen in het geslacht waarin ze nog altijd staat. Het geslacht Pteroglossus werd in 1811 ingevoerd door Illiger. De geslachtsnaam komt van Grieks pteron, 'veer', en glōssa, 'tong', naar de gerafelde, veerachtige tong van deze vogels. De soortnaam pluricinctus komt van Latijn plus, pluris, 'meer, veel', en cinctus, 'omgord, gebandeerd', naar de twee borstbanden. Het eerst beschreven exemplaar kwam uit Rio Solimões, Brazilië.