Alle soorten › Spechtachtigen › Toekans › Bruinoorarassari
Bruinoorarassari | Pteroglossus castanotis
Chestnut-eared Aracari | Arasarí orejicastaño | Araçari-castanho
De bruinoorarassari is de meest verbreide arassari van het Amazonelaagland in het gidsgebied. Hij valt op door zijn kastanjebruine kopzijden en één rode band over de gele buik. Hij leeft vaak in luidruchtige groepjes langs bosranden en rivieren en komt ook in secundair bos en halfopen land.
Geluid
Een scherpe, hoge, iets schorre roep, als ksiek of psjiek, vaak herhaald en door de leden van een groep beantwoord.
Opname: Jose Martin — CC BY-NC-SA 4.0 · xeno-canto
Herkenning
41–46 cm, met een lange staart en een grote snavel. Kruin zwart; kopzijden en keel kastanjebruin. Rug, vleugels en staart donkergroen, de stuit rood. De onderdelen zijn geel, met een brede rode band over de buik, vaak met wat zwart erlangs. De snavel is grotendeels donker, met een lichte, geelachtige streep langs de bovensnavel en lichte tekens langs de snijrand. Rond het oog naakte, blauwgroene huid. De seksen zijn vrijwel gelijk; het vrouwtje heeft een iets kortere snavel.
Verwarringssoorten
De dubbelbandarassari Pteroglossus pluricinctus heeft een zwarte kop en keel en twee banden over de onderdelen, de bovenste zwart. De roodkeelarassari Pteroglossus azara is kleiner, met een lichte, ivoorkleurige snavel en een rode borstband. De letterarassari Pteroglossus inscriptus is kleiner, met effen gele onderdelen zonder band. De kroeskoparassari Pteroglossus beauharnaisii heeft gekrulde, glanzende kopveren en een lichte, gevlekte kopzijde.
Leefgebied
Bosranden, várzea, rivierbossen, secundair bos, open plekken met hoge bomen en plantages, ook terra firme, van het laagland tot in de voetheuvels, plaatselijk tot ongeveer 1500 m. Leeft in paren of groepjes van enkele vogels. Eet vruchten, ook insecten, eieren en jonge vogels. Broedt in boomholten, vaak oude spechtenholen; groepen slapen samen in een holte.
Waar de vogel het meest zit, ingedeeld naar de vegetatie-eenheden van de Andes en de westkust.
Verspreiding en trek
In Colombia in het oostelijke laagland en de voetheuvels ten oosten van de Andes, van het zuiden van Meta zuidwaarts. In Ecuador in het oostelijke laagland. In Peru in het Amazonelaagland en de voetheuvels. In Bolivia in het noordelijke en centrale laagland. Ontbreekt ten westen van de Andes en op de Galápagos. Buiten het gidsgebied in het westen en zuiden van het Amazonegebied van Brazilië, zuidwaarts tot Paraguay en het noordoosten van Argentinië.
- Jaarrond
- donker = kerngebied, licht = dun verspreid
Hoe en wanneer kijken
Let langs rivieroevers, bosranden en open plekken bij lodges op groepjes die achter elkaar van boom naar boom vliegen. Vruchtdragende bomen trekken vaak meerdere vogels tegelijk aan.
Staat van instandhouding
Wereldwijd niet bedreigd. De soort is wijdverbreid en verdraagt secundair bos en halfopen landschap, maar lijdt plaatselijk onder ontbossing.
Wetenschappelijke naam
Pteroglossus castanotis | Gould, 1834
Gould beschreef de soort in 1834 en plaatste haar meteen in het geslacht waarin ze nog altijd staat. Het geslacht Pteroglossus werd in 1811 ingevoerd door Illiger. De geslachtsnaam komt van Grieks pteron, 'veer', en glōssa, 'tong', naar de gerafelde, veerachtige tong van deze vogels. De soortnaam castanotis komt van Latijn castaneus, 'kastanjebruin', en Grieks ous, ōtos, 'oor', naar de bruine oorstreek. Het eerst beschreven exemplaar kwam uit Rio Solimões, Brazilië.