Alle soorten › Tinamoeachtigen › Tinamoes › Roodpoottinamoe
Roodpoottinamoe | Crypturellus erythropus
Red-legged Tinamou | Tinamú patirrojo | Inhambu-de-perna-vermelha
De roodpoottinamoe is een tinamoe van droog en halfvochtig bos in het noorden van Zuid-Amerika; in het gidsgebied komt hij alleen in Colombia voor. Hij is genoemd naar zijn roze tot rode poten. Enkele geïsoleerde vormen, waaronder die van de Magdalenavallei, zijn vroeger als aparte soorten beschouwd.
Van deze soort bestaat geen foto van een levende wilde vogel met een geschikte Creative Commons-licentie. Heb je er een die aan de regels voldoet? Stuur hem in.
Geluid
Een korte reeks van twee of drie zuivere, klagende fluittonen, met tussenpozen herhaald, vooral in de vroege ochtend en de avondschemering.
Opname: Bernabe Lopez-Lanus — CC BY-NC-SA 3.0 · xeno-canto
Herkenning
28–32 cm, met een kleine kop, een dunne hals en vrijwel geen staart. De bovendelen zijn bruin tot olijfbruin; het vrouwtje heeft op de vleugels en de onderrug een duidelijke zwart-geelbruine bandering, het mannetje een zwakkere. Kop en voorhals zijn roodbruin, de keel is licht, de borst grijsachtig tot bruin, de buik lichter met gebandeerde flanken. De poten zijn roze tot rood. De vormen verschillen in de tint van kruin en borst.
Verwarringssoorten
De grijspoottinamoe Crypturellus duidae heeft grijze poten en een warmer roodbruine borst en leeft verder naar het zuidoosten. De kleine tinamoe Crypturellus soui is kleiner, zonder rode poten en zonder bandering. De grote tinamoe Tinamus major is veel groter en olijfbruin, met grijze poten.
Leefgebied
Droog loofbos, galerijbos, bosranden en dicht struikgewas, ook ouder secundair bos, van zeeniveau tot ongeveer 1500 m. Loopt over de grond en zoekt zaden, vruchten en ongewervelden. Het nest ligt op de grond; het mannetje broedt de eieren uit.
Waar de vogel het meest zit, ingedeeld naar de vegetatie-eenheden van de Andes en de westkust.
Verspreiding en trek
In Colombia in het Caribische laagland en rond de Sierra Nevada de Santa Marta, in de middelste Magdalenavallei en in het oostelijke laagland van de Llanos. Ontbreekt in Ecuador, Peru, Bolivia en op de Galápagos. Buiten het gidsgebied in Venezuela, de Guyana's en het noorden van Brazilië.
- Jaarrond
- donker = kerngebied, licht = dun verspreid
Hoe en wanneer kijken
Luister in de vroege ochtend in droogbos aan de voet van de Sierra Nevada de Santa Marta of in galerijbos in de Llanos naar de fluittonen. Op rustige bospaden loopt de vogel soms langzaam weg over de bosbodem.
Staat van instandhouding
Wereldwijd niet bedreigd (LC). Plaatselijk afgenomen door de kap van droogbos en door jacht. De vorm van de Magdalenavallei (saltuarius) is zeer zeldzaam en bekend van weinig waarnemingen.
Wetenschappelijke naam
Crypturellus erythropus | (Pelzeln, 1863)
Pelzeln beschreef de soort in 1863 als Tinamus erythropus; omdat ze later in een ander geslacht is geplaatst, staan auteur en jaartal tussen haakjes. Het geslacht Crypturellus werd in 1914 ingevoerd door Brabourne, WWK-H & Chubb. De geslachtsnaam komt van Grieks kruptos, 'verborgen', en oura, 'staart', met het Latijnse verkleinwoord -ellus: 'klein verborgen staartje'. De soortnaam komt van Grieks eruthros, 'rood', en pous, 'voet', naar de rode poten. Het eerst beschreven exemplaar kwam uit Brazilië.