Tinamoes | Tinamidae

Tinamous | Tinamúes | Tinamous

In het gebied van deze gids komen 35 soorten in acht geslachten voor: Tinamus en Crypturellus in vochtig en droog laaglandbos van de Amazone-aanloop, de Chocó en de westkust, Eudromia in droog bos van het Chacogebied, Nothocercus in het nevelwoud van de Andes en Nothoprocta, Nothura, Rhynchotus en Tinamotis in struweel, graslanden en puna hoog in de bergen. Tinamoes lijken op een kruising van een patrijs en een ral: een rond lichaam, een dunne hals, een kleine kop met een slanke, licht gebogen snavel en een zeer korte staart die onder de veren verdwijnt. Het verenkleed is bruin, grijs of roestkleurig, vaak fijn gebandeerd of gestreept, en de seksen lijken op elkaar. Ze lopen rustig over de bosbodem of door het gras en pikken vruchten, zaden en ongewervelden op; bij gevaar drukken ze zich of rennen weg, en pas op het laatste moment vliegen ze met luid klapperende vleugels op. Hun stem bestaat uit zuivere, trillende of dalende fluittonen die vooral in de schemering klinken en tot de karakteristieke geluiden van het regenwoud behoren. Het mannetje broedt de eieren uit op de kale grond tussen wortels, afgevallen blad of graspollen en zorgt alleen voor de jongen, die vrijwel direct kunnen lopen. De eieren zijn effen en glanzen als porselein, bij de Grote Tinamoe turquoise, bij andere soorten paarsachtig of chocoladebruin.