Alle soorten › Tinamoeachtigen › Tinamoes › Kortsnaveltinamoe
Kortsnaveltinamoe | Crypturellus parvirostris
Small-billed Tinamou | Tinamú piquicorto | Inhambu-chororó
De kortsnaveltinamoe is een kleine tinamoe van savannen, struweel en bosranden in het midden van Zuid-Amerika. In het gidsgebied leeft hij in de oostelijke laaglanden van Bolivia en in het zuidoosten van Peru. Anders dan de meeste tinamoes van het laagland houdt hij van open en halfopen land en komt hij ook voor op plaatsen waar bos is gekapt.
Geluid
Een reeks korte, hoge fluittonen die langzaam begint, versnelt en eindigt in een snelle triller; vooral in de vroege ochtend en de late middag.
Opname: Marcelo Javier Wioneczak — CC BY-NC-SA 4.0 · xeno-canto
Herkenning
20–22 cm, klein en gedrongen, met een korte, rode snavel met donkere punt en rode poten. Kop en hals zijn grijsachtig, met een donkerder kruin en een witachtige keel. De bovendelen zijn effen bruin, zonder bandering. De borst is grijsbruin tot geelbruin, de buik lichter, geelachtig wit. De seksen zijn vrijwel gelijk.
Verwarringssoorten
De tataupatinamoe Crypturellus tataupa is iets groter, met een donkerder, kastanjebruine rug, een donkergrijze kop en borst, zwart-wit geschubde flanken en paarsrode poten; hij leeft meer in droog bos. De kleine tinamoe Crypturellus soui heeft een donkere snavel en groenachtige poten en leeft in bos. De zwartkoptinamoe Crypturellus atrocapillus is groter, met een zwarte kruin en een roodbruine borst. De marmertinamoe Crypturellus undulatus is veel groter en fijn gebandeerd.
Leefgebied
Savanne, grasland met struiken, cerrado, droog struweel, bosranden, jong secundair bos en verruigde akkers, in het laagland en de lage uitlopers, plaatselijk tot ongeveer 1500 m. Zoekt op de grond zaden, kleine vruchten en insecten. Het nest ligt op de grond in dichte begroeiing; het mannetje broedt de eieren uit.
Waar de vogel het meest zit, ingedeeld naar de vegetatie-eenheden van de Andes en de westkust.
Verspreiding en trek
In Peru in het zuidoosten, vooral in de savannen en open plekken van Madre de Dios en Puno. In Bolivia wijdverbreid in de oostelijke laaglanden, van de Beni-savannen tot Santa Cruz. Ontbreekt in Colombia, Ecuador en op de Galápagos. Buiten het gidsgebied in een groot deel van Brazilië ten zuiden van de Amazone, in Paraguay en in het noordoosten van Argentinië.
- Jaarrond
- donker = kerngebied, licht = dun verspreid
Hoe en wanneer kijken
Luister in de vroege ochtend langs savanne- en bosranden in de oostelijke laaglanden van Bolivia, bijvoorbeeld rond Santa Cruz, of in de Pampas del Heath in Peru. Vogels steken soms wegen en paden in open land over.
Staat van instandhouding
Wereldwijd niet bedreigd. Algemeen in open en halfopen land; de soort verdraagt een door de mens veranderd landschap goed.
Wetenschappelijke naam
Crypturellus parvirostris | (Wagler, 1827)
Wagler beschreef de soort in 1827 als Crypturus parvirostris; omdat ze later in een ander geslacht is geplaatst, staan auteur en jaartal tussen haakjes. Het geslacht Crypturellus werd in 1914 ingevoerd door Brabourne, WWK-H & Chubb. De geslachtsnaam komt van Grieks kruptos, 'verborgen', en oura, 'staart', met het Latijnse verkleinwoord -ellus: 'klein verborgen staartje'. De soortnaam komt van Latijn parvus, 'klein', en rostrum, 'snavel'. Het eerst beschreven exemplaar kwam uit Brazilië.