Alle soorten › Tinamoeachtigen › Tinamoes › Bartletts tinamoe
Bartletts tinamoe | Crypturellus bartletti
Bartlett's Tinamou | Tinamú de Bartlett | Inhambu-anhangaí
Bartletts tinamoe is een middelgrote, donkere tinamoe van het westelijke Amazonelaagland. Hij leeft op de bodem van hoog bos en verraadt zich vooral door zijn roep. De stijgende reeksen trillende fluittonen behoren tot de gewone ochtend- en avondgeluiden van het laaglandbos in het oosten van Ecuador en Peru.
Van deze soort bestaat geen foto van een levende wilde vogel met een geschikte Creative Commons-licentie. Heb je er een die aan de regels voldoet? Stuur hem in.
Geluid
Een reeks trillende fluittonen die in toonhoogte stijgt en versnelt, vooral bij zonsopkomst en in de avondschemering, soms ook overdag.
Opname: JAYRSON ARAUJO DE OLIVEIRA — CC BY-NC-SA 4.0 · xeno-canto
Herkenning
25–27 cm, met een kleine kop, een dunne snavel en vrijwel geen staart. De kop is donker grijsbruin, met een witachtige keel. Hals en borst zijn roodbruin tot kaneelbruin, de buik is lichter geelbruin. Rug en vleugels zijn bruin met donkere en lichte bandering; ook de flanken zijn donker gebandeerd. De seksen lijken op elkaar; vrouwtjes zijn op de rug meestal sterker gebandeerd.
Verwarringssoorten
De bonte tinamoe Crypturellus variegatus heeft een zwartachtige kruin, een helderder roodbruine hals en borst en een rug met contrastrijke zwarte en geelbruine banden. De kleine tinamoe Crypturellus soui is kleiner en heeft een ongebandeerde rug. De marmertinamoe Crypturellus undulatus is groter en grijzer, met fijne golflijntjes, en leeft vaker in rivierbos. De Braziliaanse tinamoe Crypturellus strigulosus heeft een grijzere borst en een minder sterk gebandeerde rug, en een lange, aanhoudende fluittoon als roep.
Leefgebied
De bodem van vochtig laaglandbos op terra firme, ook tijdelijk overstroomd bos, bosranden en oudere secundaire bossen, plaatselijk bamboebos; vooral onder ongeveer 600 m. Loopt over de bosbodem en zoekt gevallen vruchten, zaden en insecten. Het nest ligt op de grond; het mannetje broedt de eieren uit.
Waar de vogel het meest zit, ingedeeld naar de vegetatie-eenheden van de Andes en de westkust.
Verspreiding en trek
In Colombia alleen in het uiterste zuiden van het Amazonelaagland. In Ecuador in het oostelijke laagland. In Peru wijdverbreid in het Amazonelaagland. In Bolivia in het noordelijke laagland. Ontbreekt op de Galápagos. Buiten het gidsgebied in het westen van het Braziliaanse Amazonegebied.
- Jaarrond
- donker = kerngebied, licht = dun verspreid
Hoe en wanneer kijken
Luister bij zonsopkomst langs bospaden in het laagland, bijvoorbeeld bij de lodges in het oosten van Ecuador en rond de biologische stations in het Peruaanse Amazonegebied, naar de stijgende reeksen fluittonen. Vogels lopen rustig over het pad of blijven stilstaan in de ondergroei.
Staat van instandhouding
Wereldwijd niet bedreigd. Plaatselijk bejaagd en getroffen door bosverlies; in grote, aaneengesloten bossen nog algemeen.
Wetenschappelijke naam
Crypturellus bartletti | (Sclater & Salvin, 1873)
Sclater & Salvin beschreef de soort in 1873 als Crypturus bartletti; omdat ze later in een ander geslacht is geplaatst, staan auteur en jaartal tussen haakjes. Het geslacht Crypturellus werd in 1914 ingevoerd door Brabourne, WWK-H & Chubb. De geslachtsnaam komt van Grieks kruptos, 'verborgen', en oura, 'staart', met het Latijnse verkleinwoord -ellus: 'klein verborgen staartje'. De soortnaam eert Edward Bartlett (1836–1908), Engels natuuronderzoeker die in Peru verzamelde. Het eerst beschreven exemplaar kwam uit Santa Cruz, oostelijk Peru.