Alle soorten › Tinamoeachtigen › Tinamoes › Krombektinamoe
Krombektinamoe | Nothoprocta curvirostris
Curve-billed Tinamou | Tinamú piquicurvo | Inhambu-de-bico-curvo
De krombektinamoe is een kleine, warm gekleurde tinamoe van het páramo en het grasland van de noordelijke Andes. De snavel is duidelijk naar beneden gebogen, waar de naam naar verwijst. Hij leeft verborgen in hoog gras en vliegt pas op als hij bijna wordt betrapt.
Geluid
Een hoge, ijle fluittoon, met tussenpozen herhaald, vooral in de schemering. Bij het opvliegen een schel geluid en geraas van de vleugels.
Opname: José María Loaiza B. — CC BY-NC-SA 4.0 · xeno-canto
Herkenning
25–29 cm, met een kleine kop, een vrij lange, duidelijk gebogen snavel en vrijwel geen staart. De kruin is zwartachtig, de kopzijden en keel zijn lichter, geelbruin en fijn gestreept. De bovendelen zijn donkerbruin, met zwarte vlekken en lichte, geelbruine strepen. De borst is kaneelkleurig tot roodbruin met witte stippels, de buik warm geelbruin. In de vlucht vallen de roodbruine handpennen op. De seksen zijn gelijk.
Verwarringssoorten
De andestinamoe Nothoprocta pentlandii is grijzer, met een grijze borst en een minder gebogen snavel, en leeft in droger struweel; in het uiterste zuiden van Ecuador en in Peru komen ze plaatselijk samen voor. Taczanowski's tinamoe Nothoprocta taczanowskii is groter en donkerder, en leeft verder naar het zuiden in Peru. De pisaccatinamoe Nothoprocta ornata is groter en grijzer, met een sterk gevlekte, witachtige kop, en leeft zuidelijker op de puna.
Leefgebied
Vochtig grasland van het páramo en de jalca, vaak met verspreide struiken, ook grasranden en akkers op de hogere hellingen, ruwweg tussen 2800 en 4000 m. Zoekt op de grond naar zaden, scheuten en insecten. Het nest ligt op de grond, verborgen in een graspol.
Waar de vogel het meest zit, ingedeeld naar de vegetatie-eenheden van de Andes en de westkust.
Verspreiding en trek
In Ecuador plaatselijk in het páramo van de Andes, van het noorden tot het zuiden. In Peru in de Andes van het noorden en midden van het land. In Colombia niet met zekerheid vastgesteld. Ontbreekt in Bolivia en op de Galápagos. Komt buiten het gidsgebied niet voor.
- Jaarrond
- donker = kerngebied, licht = dun verspreid
Hoe en wanneer kijken
Loop langzaam door hoog páramogras in het midden en zuiden van Ecuador. Vogels vliegen meestal vlak voor de voeten op en vallen na een korte vlucht weer in het gras.
Staat van instandhouding
Wereldwijd niet bedreigd. Het afbranden en omploegen van páramo en plaatselijke jacht verkleinen het leefgebied.
Wetenschappelijke naam
Nothoprocta curvirostris | Sclater & Salvin, 1873
Sclater & Salvin beschreef de soort in 1873 en plaatste haar meteen in het geslacht waarin ze nog altijd staat. Het geslacht Nothoprocta voerde hij in datzelfde werk in. De geslachtsnaam komt van Grieks nothos, 'onecht', en prōktos, 'achterste, staart'. Latijn curvus, 'krom', en rostrum, 'snavel': 'met kromme snavel'. Het eerst beschreven exemplaar kwam uit Calacalí en Puéllaro, Pichincha, Ecuador.