Alle soorten › Tinamoeachtigen › Tinamoes › Berlepsch' tinamoe

Berlepsch' tinamoe | Crypturellus berlepschi

Berlepsch's Tinamou | Tinamú de Berlepsch | Inhambu-de-berlepsch

Berlepsch' tinamoe is een donkere, middelgrote Crypturellus van het Chocó-regenwoud aan de Pacifische kant van Colombia en Ecuador. Hij is de westelijke tegenhanger van de grauwe tinamoe en werd vroeger wel als een vorm daarvan beschouwd. Zijn hele verspreidingsgebied ligt binnen het gidsgebied.

Berlepsch' tinamoe (Crypturellus berlepschi)
Foto: Ethan Borland — CC0 · Wikimedia Commons

Geluid

Een langgerekte, zuivere fluittoon, met tussenpozen herhaald, vergelijkbaar met de roep van de grauwe tinamoe; vooral in de vroege ochtend en de schemering te horen.

Luister: ZangXC1174806

Opname: Juan Freile — CC BY-NC-SA 4.0 · xeno-canto

Herkenning

29–31 cm, met een kleine kop en een rond, vrijwel staartloos lichaam. Het kleed is egaal zeer donker, roetkleurig zwartbruin, met een iets zwartere kop en een zweem van roodbruin op de onderdelen; bandering of stippels ontbreken. De keel is nauwelijks lichter. De poten zijn donker grijs. De seksen zijn gelijk.

Verwarrings­soorten

De kleine tinamoe Crypturellus soui is veel kleiner en lichter, met een grijze kop en een warmbruin onderlijf. De grote tinamoe Tinamus major is veel groter, olijfbruin met fijne zwarte bandering en een witachtige keel. De chocótinamoe Crypturellus kerriae is kleiner, met rode poten en fijn gebandeerde bovendelen, en leeft in het uiterste noordwesten van Colombia in heuvelland. De grauwe tinamoe Crypturellus cinereus is grijzer en leeft alleen ten oosten van de Andes.

Leefgebied

De bodem van vochtig laaglandregenwoud, oud secundair bos en bosranden, ook dichte begroeiing langs beekjes en in verwaarloosde plantages; meestal onder 500 m, plaatselijk tot ongeveer 900 m. Loopt over de bosbodem en zoekt vruchten, zaden en kleine ongewervelde dieren. Het nest ligt op de grond in dichte begroeiing.

Waar de vogel het meest zit, ingedeeld naar de vegetatie-eenheden van de Andes en de westkust.

Verspreiding en trek

In Colombia in het Pacifische laagland, van Chocó en het noordwesten van Antioquia zuidwaarts tot Nariño. In Ecuador in het noordwestelijke laagland, vooral in Esmeraldas en aangrenzend Pichincha en Imbabura. Ontbreekt in Peru, Bolivia en op de Galápagos. Komt buiten het gidsgebied niet voor.

  • Jaarrond
  • donker = kerngebied, licht = dun verspreid
Dichtheidskaart uit de waarnemingen van GBIF (2006-10-01 – 2026-09-30), geteld per hokje van 1,41° en per maand en gedeeld door alle vogelwaarnemingen in datzelfde hokje — zo telt niet mee hoeveel vogelaars er kijken. De kleurdiepte volgt dat aandeel en loopt geleidelijk af; de kaart houdt zich dus niet aan landsgrenzen. Landcontouren: Natural Earth (publiek domein).

Hoe en wanneer kijken

Luister in de vroege ochtend langs bospaden in het laagland van Esmeraldas of in het Pacifische laagland van Colombia, bijvoorbeeld rond Playa de Oro en in de laaglanden bij Tumaco. Vogels blijven in dichte ondergroei en lopen weg zodra ze iets horen.

Staat van instandhouding

Wereldwijd niet bedreigd, maar het Chocó-laaglandbos wordt snel gekapt voor landbouw, oliepalm en mijnbouw, en de soort wordt plaatselijk bejaagd.

Wetenschappelijke naam

Crypturellus berlepschi | (Rothschild, 1897)

Rothschild beschreef de soort in 1897 als Crypturus berlepschi; omdat ze later in een ander geslacht is geplaatst, staan auteur en jaartal tussen haakjes. Het geslacht Crypturellus werd in 1914 ingevoerd door Brabourne, WWK-H & Chubb. De geslachtsnaam komt van Grieks kruptos, 'verborgen', en oura, 'staart', met het Latijnse verkleinwoord -ellus: 'klein verborgen staartje'. De soortnaam eert Hans von Berlepsch (1850–1915), Duits ornitholoog en verzamelaar van Neotropische vogels. Het eerst beschreven exemplaar kwam uit Cachabí, Esmeraldas, Ecuador.