Alle soorten › Tinamoeachtigen › Tinamoes › Zwartkaptinamoe
Zwartkaptinamoe | Nothocercus nigrocapillus
Hooded Tinamou | Tinamú cabecinegro | Inhambu-encapuzado
De zwartkaptinamoe is een middelgrote bergtinamoe van het nevelwoud op de oostflank van de Andes in Peru en Bolivia. De donkergrijze kop steekt af tegen het bruine lichaam. Hij komt alleen in het gidsgebied voor.
Geluid
Een herhaalde, nasale fluittoon, vooral bij zonsopkomst en in de schemering. Bij het opvliegen een luid geraas van de vleugels.
Opname: Jacob Wijpkema — CC BY-NC-SA 4.0 · xeno-canto
Herkenning
32–34 cm, met een korte, stevige snavel en vrijwel geen staart. Kop en hals zijn donker leigrijs, de keel lichter grijs. De bovendelen zijn bruin tot olijfbruin en fijn zwart gebandeerd, met kleine lichte vlekjes op de vleugels. De onderdelen zijn roodbruin tot geelbruin, op de flanken fijn donker gebandeerd. De seksen zijn gelijk.
Verwarringssoorten
De roodkoptinamoe Nothocercus julius heeft een roodbruine kop en een witte keel en leeft verder naar het noorden. De bergtinamoe Nothocercus bonapartei heeft een roodbruine keel en een zwartachtige kruin, en komt in Peru alleen in het noorden voor. De bruine tinamoe Crypturellus obsoletus is kleiner en effener bruin, met een minder donkere kop. De grijze tinamoe Tinamus tao is groter en grijs, en leeft lager.
Leefgebied
De bodem van vochtig bergwoud en nevelwoud van de Yungas, vaak met bamboe, ruwweg tussen 1500 en 3200 m. Zoekt op de grond naar vruchten, zaden en ongewervelde dieren. Het nest ligt op de grond.
Waar de vogel het meest zit, ingedeeld naar de vegetatie-eenheden van de Andes en de westkust.
Verspreiding en trek
In Peru op de oostflank van de Andes, van het noorden tot het zuiden. In Bolivia op de oostflank in La Paz en Cochabamba. Ontbreekt in Colombia, Ecuador en op de Galápagos. Komt buiten het gidsgebied niet voor.
- Jaarrond
- donker = kerngebied, licht = dun verspreid
Hoe en wanneer kijken
Luister bij zonsopkomst langs bospaden en bergwegen door het nevelwoud van de Yungas in het zuiden van Peru en in Bolivia. Vroeg in de ochtend lopen vogels soms over de weg.
Staat van instandhouding
Wereldwijd niet bedreigd. Ontbossing van de berghellingen en plaatselijke jacht vormen bedreigingen.
Wetenschappelijke naam
Nothocercus nigrocapillus | (Gray, 1867)
Gray beschreef de soort in 1867 als Tinamus nigrocapillus; omdat ze later in een ander geslacht is geplaatst, staan auteur en jaartal tussen haakjes. Het geslacht Nothocercus werd in 1856 ingevoerd door Bonaparte. De geslachtsnaam komt van Grieks nothos, 'onecht', en kerkos, 'staart'; de staart is zeer kort. Latijn niger, 'zwart', en capillus, 'hoofdhaar': 'met zwarte kap'. Het eerst beschreven exemplaar kwam uit centraal Bolivia.