Alle soorten › Tinamoeachtigen › Tinamoes › Wenkbrauwtinamoe
Wenkbrauwtinamoe | Crypturellus transfasciatus
Pale-browed Tinamou | Tinamú cejiblanco | Inhambu-de-sobrancelha-clara
De wenkbrauwtinamoe is een middelgrote tinamoe van het droge Tumbesgebied in het zuidwesten van Ecuador en het noordwesten van Peru. De lange, lichte wenkbrauwstreep geeft hem zijn naam. Hij is gebonden aan droogbos en struweel, een leefgebied met veel endemische soorten dat sterk versnipperd is.
Geluid
Een laag, vol, enigszins klagend fluitje, met tussenpozen herhaald, vooral in de vroege ochtend en de avondschemering.
Opname: Peter de Rouw — CC BY-NC-SA 4.0 · xeno-canto
Herkenning
25–28 cm, met een kleine kop, een dunne hals en vrijwel geen staart. De bovendelen zijn grijsbruin; het vrouwtje heeft op rug en vleugels een duidelijke zwarte bandering, bij het mannetje is die zwakker. Een lange, witachtige wenkbrauwstreep loopt van de snavel tot op de nek, boven een donkerdere oogstreek. De keel is wit, de borst grijs, de buik lichter en de flanken zijn gebandeerd.
Verwarringssoorten
De kleine tinamoe Crypturellus soui is kleiner, zonder lichte wenkbrauwstreep en zonder bandering, en leeft in vochtiger bos. De grote tinamoe Tinamus major is veel groter en olijfbruin en leeft in vochtig laaglandbos. Andere Crypturellus-tinamoes komen in het droogbos van het zuidwesten nauwelijks voor.
Leefgebied
Droog loofbos, halfvochtig bos en dicht doornstruweel in het Tumbesgebied, van zeeniveau tot ongeveer 1600 m, ook in ouder secundair bos met een dichte ondergroei. Loopt over de grond en zoekt zaden, vruchten en ongewervelden. Het nest ligt op de grond; zoals bij andere tinamoes broedt het mannetje de eieren uit.
Waar de vogel het meest zit, ingedeeld naar de vegetatie-eenheden van de Andes en de westkust.
Verspreiding en trek
In Ecuador in het westelijke laagland en op de lagere hellingen, van Manabí en Guayas zuidwaarts tot El Oro en Loja. In Peru in het noordwesten, in Tumbes, Piura en Lambayeque. Ontbreekt in Colombia, Bolivia en op de Galápagos. Endemisch voor het gidsgebied.
- Jaarrond
- donker = kerngebied, licht = dun verspreid
Hoe en wanneer kijken
Loop in het regenseizoen in de vroege ochtend langzaam over paden in droogbos in het zuidwesten van Ecuador of in Tumbes en luister naar de fluittonen. Vogels lopen vaak eerst weg over de bosbodem voordat ze opvliegen.
Staat van instandhouding
Gevoelig (NT). De stand neemt af door de omzetting van droogbos in landbouwgrond, begrazing door geiten en vee, en jacht. De soort komt voor in enkele beschermde gebieden, zoals Cerros de Amotape in Peru.
Wetenschappelijke naam
Crypturellus transfasciatus | (Sclater & Salvin, 1878)
Sclater & Salvin beschreef de soort in 1878 als Crypturus transfasciatus; omdat ze later in een ander geslacht is geplaatst, staan auteur en jaartal tussen haakjes. Het geslacht Crypturellus werd in 1914 ingevoerd door Brabourne, WWK-H & Chubb. De geslachtsnaam komt van Grieks kruptos, 'verborgen', en oura, 'staart', met het Latijnse verkleinwoord -ellus: 'klein verborgen staartje'. De soortnaam komt van Latijn trans, 'dwars over', en fasciatus, 'gebandeerd', naar de dwarsbanden. Het eerst beschreven exemplaar kwam uit Santa Rosa, Manabí, Ecuador.