Alle soorten › Tinamoeachtigen › Tinamoes › Cordobatinamoe
Cordobatinamoe | Nothoprocta cinerascens
Brushland Tinamou | Tinamú montaraz | Inhambu-de-matagal
De cordobatinamoe is een grijsbruine tinamoe met een korte kuif, van het droogbos en doornstruweel van de Chaco. In het gidsgebied komt hij alleen in het zuidoosten van Bolivia voor. Hij leeft op de grond onder dicht struweel en is veel vaker te horen dan te zien.
Geluid
Een reeks heldere, fluitende tonen, vooral in de schemering en soms 's nachts te horen. Bij het opvliegen geraas van de vleugels.
Opname: Edgar Romero — CC BY-NC-SA 4.0 · xeno-canto
Herkenning
31–33 cm, met een korte, rafelige kuif, een licht gebogen snavel en vrijwel geen staart. De kop is zwart-wit gestreept, met een witte keel. De bovendelen zijn grijsbruin, met lichte strepen en donkere vlekken op rug en vleugels. De borst is grijs met witte druppelvlekjes, de buik lichter, grijs tot geelachtig. De seksen zijn gelijk.
Verwarringssoorten
De quebrachotinamoe Eudromia formosa is groter, met een lange, dunne, opstaande kuif en een witte streep van het oog langs de halszijde. Het pampahoen Rhynchotus rufescens is groter, met een lange, gebogen snavel en roodbruine handpennen, en leeft in open grasland. De witbuiksteisshoen Nothura boraquira is kleiner en geler, zonder kuif, met een witte buik. De kortsnaveltinamoe Crypturellus parvirostris is kleiner en bruiner, met een korte rode snavel en rode poten.
Leefgebied
Droog Chacobos en doornstruweel, vooral waar de ondergroei dicht is, ook randen van open plekken en verruigde weiden; in het laagland en de lagere voetheuvels, ruwweg tot 1000 m. Zoekt op de grond naar zaden, vruchten en insecten. Het nest ligt op de grond onder dicht struikgewas.
Waar de vogel het meest zit, ingedeeld naar de vegetatie-eenheden van de Andes en de westkust.
Verspreiding en trek
In Bolivia alleen in de Chaco in het zuidoosten (Santa Cruz, Chuquisaca en Tarija). Ontbreekt in Colombia, Ecuador, Peru en op de Galápagos. Buiten het gidsgebied in de Chaco van Paraguay en in het noorden en midden van Argentinië.
- Jaarrond
- donker = kerngebied, licht = dun verspreid
Hoe en wanneer kijken
Luister bij zonsopkomst en zonsondergang langs zandwegen door de Chaco, bijvoorbeeld in het zuiden van Santa Cruz. Vogels steken vroeg in de ochtend soms de weg over.
Staat van instandhouding
Wereldwijd niet bedreigd. Ontbossing voor landbouw en veeteelt in de Chaco en plaatselijke jacht verkleinen het leefgebied.
Wetenschappelijke naam
Nothoprocta cinerascens | (Burmeister, 1860)
Burmeister beschreef de soort in 1860 als Nothura cinerascens; omdat ze later in een ander geslacht is geplaatst, staan auteur en jaartal tussen haakjes. Het geslacht Nothoprocta werd in 1873 ingevoerd door Sclater & Salvin. De geslachtsnaam komt van Grieks nothos, 'onecht', en prōktos, 'achterste, staart'. Latijn cinerascens betekent 'asgrijs wordend, grijzig'. Het eerst beschreven exemplaar kwam uit Tucumán, Argentinië.