Alle soorten › Zangvogels › Ovenvogels en muisspechten › Roodrugstekelstaart
Roodrugstekelstaart | Cranioleuca vulpina
Rusty-backed Spinetail | Curutié vulpino | Arredio-do-rio
De roodrugstekelstaart is een roodbruine stekelstaart van struweel en oeverbos langs rivieren en meren in het laagland. Hij is gebonden aan begroeiing bij het water, van galerijbos in de llanos tot struweel op rivieroevers. Parkers stekelstaart van de riviereilanden van de bovenloop van de Amazone gold vroeger als ondersoort van deze soort.
Geluid
Een snelle, ratelende reeks hoge tonen, vaak door beide partners. Roept met een scherp, kort tsjip.
Opname: JAYRSON ARAUJO DE OLIVEIRA — CC BY-NC-SA 4.0 · xeno-canto
Herkenning
15–16 cm, met een rechte, puntige snavel en een getrapte staart met spitse veertoppen. Kruin, rug, vleugels en staart zijn roodbruin. Een lichte wenkbrauwstreep; het gezicht is grijsachtig. De keel is witachtig, de rest van de onderdelen licht grijsachtig geelbruin. De seksen zijn gelijk.
Verwarringssoorten
Parkers stekelstaart Cranioleuca vulpecula lijkt sterk, maar leeft op riviereilanden van de Amazone en zijrivieren in Peru, Ecuador en Colombia. De geelkinstekelstaart Certhiaxis cinnamomeus heeft een kleine gele kinvlek en wittere onderdelen en leeft in moerasvegetatie. De roodwitte stekelstaart Certhiaxis mustelinus heeft zwarte teugels en zuiver witte onderdelen.
Leefgebied
Galerijbos, struweel op riviereilanden, oeverstruiken, várzea en struikgewas rond meren en beken, van zeeniveau tot ongeveer 400 m. Zoekt in paren naar insecten in lianen en dichte struiken, terwijl hij langs takken klautert. Het nest is een bol van plantaardig materiaal met een ingang aan de zijkant, in een struik of boom bij het water.
Waar de vogel het meest zit, ingedeeld naar de vegetatie-eenheden van de Andes en de westkust.
Verspreiding en trek
Colombia: in het oosten, in galerijbos en oeverstruweel in de llanos en langs de Orinoco. Ecuador: ontbreekt. Peru: zeer plaatselijk in het uiterste zuidoosten. Bolivia: in het oosten en in het laagland van Cochabamba en mogelijk Beni. Ontbreekt op de Galápagos. Buiten het gidsgebied in Venezuela, Brazilië en Paraguay.
- Jaarrond
- donker = kerngebied, licht = dun verspreid
Hoe en wanneer kijken
Zoek langs rivieroevers en galerijbos in de llanos van Colombia of langs rivieren in het oosten van Bolivia. Paren laten vaak hun ratelende zang horen vanuit dichte struiken vlak bij het water.
Staat van instandhouding
Wereldwijd niet bedreigd. De soort heeft een groot verspreidingsgebied en wordt plaatselijk vrij algemeen genoemd.
Wetenschappelijke naam
Cranioleuca vulpina | (Pelzeln, 1856)
Pelzeln beschreef de soort in 1856 als Synallaxis vulpina; omdat ze later in een ander geslacht is geplaatst, staan auteur en jaartal tussen haakjes. Het geslacht Cranioleuca werd in 1853 ingevoerd door Reichenbach. De geslachtsnaam komt van Grieks kranion, 'schedel', en leukos, 'wit'. De soortnaam komt van Latijn vulpinus, 'vosachtig', naar de vosrode kleur. Het eerst beschreven exemplaar kwam uit Engenho do Gama, Rio Guaporé, Mato Grosso, Brazilië.