Alle soorten › Zangvogels › Ovenvogels en muisspechten › Parkers stekelstaart
Parkers stekelstaart | Cranioleuca vulpecula
Parker's Spinetail | Curutié de Parker | Arredio-de-parker
Parkers stekelstaart is een roodbruine stekelstaart van de jonge begroeiing op riviereilanden in de bovenloop van de Amazone en haar zijrivieren. De soort is genoemd naar de Amerikaanse ornitholoog Theodore Parker en gold lang als ondersoort van de roodrugstekelstaart. Hij is een van de vogels die vrijwel alleen op riviereilanden leven.
Geluid
Een snelle, hoge, ratelende reeks tonen, vaak door beide partners. Roept met korte, scherpe tonen.
Opname: John V. Moore — CC BY-NC-SA 4.0 · xeno-canto
Herkenning
14–15 cm, met een rechte, puntige snavel en een getrapte staart met spitse veertoppen. Kruin, rug, vleugels en staart zijn roodbruin. Een lichte wenkbrauwstreep; het gezicht is grijsachtig. Keel en borst zijn witachtig, flanken en buik licht geelbruin. De seksen zijn gelijk.
Verwarringssoorten
De roodrugstekelstaart Cranioleuca vulpina is vrijwel gelijk, maar leeft elders, in de llanos en in het oosten van Bolivia. De roodwitte stekelstaart Certhiaxis mustelinus op dezelfde eilanden heeft zwarte teugels en zuiver witte onderdelen en leeft in gras en riet aan de waterkant. De bruinkopstekelkruin Thripophaga fusciceps is groter en donkerder, met bruinachtige onderdelen, en leeft in bos.
Leefgebied
Jonge begroeiing op riviereilanden en zandbanken: struweel, wilgachtige struiken, pijlriet en jonge Cecropia, tot ongeveer 200 m. Zoekt in paren naar insecten in dichte struiken en lianen, terwijl hij langs takken klautert. Het nest is een bol van plantaardig materiaal in een struik.
Waar de vogel het meest zit, ingedeeld naar de vegetatie-eenheden van de Andes en de westkust.
Verspreiding en trek
Colombia: in het uiterste zuiden, op eilanden in de Amazone bij Leticia. Ecuador: plaatselijk op eilanden in de Napo in het oosten. Peru: in het noordoosten, op eilanden in de Amazone, de Marañón, de Ucayali en de Napo. Bolivia: ontbreekt. Ontbreekt op de Galápagos. Buiten het gidsgebied in het westen van Braziliaans Amazonië.
- Jaarrond
- donker = kerngebied, licht = dun verspreid
Hoe en wanneer kijken
Bezoek een riviereiland met jonge struiken en pijlriet, bijvoorbeeld bij Iquitos of Leticia, liefst vroeg in de ochtend. Luister naar de ratelende zang uit dicht struweel.
Staat van instandhouding
Wereldwijd niet bedreigd. De riviereilanden veranderen voortdurend door erosie en aanslibbing; de soort is afhankelijk van jonge begroeiing die steeds opnieuw ontstaat.
Wetenschappelijke naam
Cranioleuca vulpecula | (Sclater & Salvin, 1866)
Sclater & Salvin beschreef de soort in 1866 als Synallaxis vulpecula; omdat ze later in een ander geslacht is geplaatst, staan auteur en jaartal tussen haakjes. Het geslacht Cranioleuca werd in 1853 ingevoerd door Reichenbach. De geslachtsnaam komt van Grieks kranion, 'schedel', en leukos, 'wit'. De soortnaam is Latijn vulpecula, 'vosje', naar de vosrode kleur. Het eerst beschreven exemplaar kwam uit Río Ucayali, Peru.