Alle soorten › Kraanvogelachtigen › Rallen › Roodsnavelporseleinhoen
Roodsnavelporseleinhoen | Mustelirallus erythrops
Paint-billed Crake | Polluela piquirroja | Turu-turu
Het roodsnavelporseleinhoen is een kleine ral met een groengele snavel met rode basis en rode poten. Het leeft in moerassen, natte weilanden en akkers, zowel langs de Peruaanse kust als in het laagland ten oosten van de Andes, en heeft zich ook op de Galápagos gevestigd. Vogels zwerven en duiken soms ver buiten het gewone gebied op.
Geluid
Een lange, ratelende reeks knorrende tonen, die versnelt en wegzakt, en korte, scherpe roepen; vooral in de schemering en 's nachts.
Voor deze soort is nog geen opname met een geschikte Creative Commons-licentie beschikbaar.
Herkenning
18–20 cm. Bovendelen effen olijfbruin; gezicht, hals en borst leigrijs. Flanken, achterbuik en onderstaartdekveren zijn zwart met smalle witte bandjes. De snavel is groengeel met een helderrode basis, de poten zijn rood. De seksen zijn gelijk; jonge vogels zijn doffer, met minder rood aan de snavelbasis.
Verwarringssoorten
Het colombiaans roodsnavelhoen Mustelirallus colombianus mist de bandering op de flanken en heeft een kaneelbruine achterbuik. De askeelral Mustelirallus albicollis is groter, met gestreepte bovendelen en zonder rode snavelbasis. Op de Galápagos is de galápagosdwergral Laterallus spilonota kleiner en zwartachtig, met witte stippels.
Leefgebied
Moerassen, natte weilanden, sloten, rijstvelden en geïrrigeerd land, van het laagland tot in de lagere dalen; op de Galápagos in vochtige akkers en weilanden in de hooglanden. Zoekt in dichte vegetatie naar insecten en andere kleine ongewervelde dieren. Het nest is een kom van gras in dichte vegetatie.
Waar de vogel het meest zit, ingedeeld naar de vegetatie-eenheden van de Andes en de westkust.
Verspreiding en trek
In Colombia en Ecuador schaars en plaatselijk. In Peru vooral langs de kust en plaatselijk in het Amazonelaagland. In Bolivia in het laagland, mogelijk deels als trekvogel. Op de Galápagos op de grotere eilanden met vochtige hooglanden, zoals Santa Cruz, San Cristóbal, Floreana en Isabela. Buiten het gidsgebied in Venezuela, de Guyana's, Brazilië, Paraguay en Argentinië.
- Jaarrond
- donker = kerngebied, licht = dun verspreid
Hoe en wanneer kijken
Zoek in natte akkers en weilanden in de hooglanden van Santa Cruz op de Galápagos, en in moerassen en rijstvelden langs de Peruaanse kust. De vogel is vooral in de schemering actief en komt dan soms op modderige randen.
Staat van instandhouding
Wereldwijd niet bedreigd. De soort profiteert plaatselijk van irrigatie en rijstbouw; op de Galápagos zijn ingevoerde roofdieren een mogelijke bedreiging.
Wetenschappelijke naam
Mustelirallus erythrops | (Sclater, 1867) (GBIF: Neocrex erythrops)
Sclater beschreef de soort in 1867 als Porzana erythrops; omdat ze later in een ander geslacht is geplaatst, staan auteur en jaartal tussen haakjes. Het geslacht Mustelirallus werd in 1858 ingevoerd door Bonaparte. De geslachtsnaam combineert de soortnaam van Crex mustelina Lichtenstein, 1823 (een synoniem van Mustelirallus albicollis), met het geslacht Rallus, 'ral'. Latijn mustelinus betekent 'wezelachtig', van mustela, 'wezel'. De soortnaam komt van Grieks eruthros, 'rood', en ōps, 'gezicht', naar de rode snavelbasis. Het eerst beschreven exemplaar kwam uit Lima, Peru.