Alle soorten › Zangvogels › Tirannen › Roodteugelschoffelsnavel
Roodteugelschoffelsnavel | Poecilotriccus latirostris
Rusty-fronted Tody-Flycatcher | Titirijí frentirrojo | Ferreirinho-de-cara-parda
De roodteugelschoffelsnavel is een kleine tiran van dichte struiken en ruigte in het Amazonelaagland, met een roestbruin voorhoofd en gezicht. Hij is in het gidsgebied wijdverbreid ten oosten van de Andes, maar houdt zich verborgen in dichte vegetatie.
Geluid
Een korte, droge ratel, vaak ingeleid door een scherp tik, zoals tik, trrrrr; daarnaast losse tik-roepjes.
Opname: Daan van der Hoeven — CC BY-NC-SA 4.0 · xeno-canto
Herkenning
9,5 cm, met een platte, brede snavel. Het voorhoofd, de teugels en het gezicht zijn roestig okerbruin, de kruin is grijs tot olijfgrijs. De rug is olijfgroen. De vleugels zijn zwartachtig met twee okerkleurige vleugelstrepen en geelachtige randen. De keel is witachtig, de borst grijsachtig, de buik witachtig tot lichtgeel. De seksen zijn gelijk.
Verwarringssoorten
De bruinkeelschoffelsnavel Poecilotriccus plumbeiceps heeft een vergelijkbaar okerkleurig gezicht maar leeft in bergbos in Zuidoost-Peru en Bolivia. De geelbuikschoffelsnavel Todirostrum cinereum heeft gele onderdelen en een donkere kop. Dwergtirannen van het geslacht Lophotriccus hebben een kuif en gestreepte borst.
Leefgebied
Dichte ruigte en struikgewas aan bosranden, op open plekken met opslag, in rietachtig gras langs rivieren en op riviereilanden, ook in tuinen met struiken; vooral onder 1000 m. Zoekt laag in de vegetatie naar insecten met korte sprongen naar de onderkant van bladeren.
Waar de vogel het meest zit, ingedeeld naar de vegetatie-eenheden van de Andes en de westkust.
Verspreiding en trek
Colombia: het oosten, van Meta zuidwaarts. Ecuador: het Amazonelaagland. Peru: het hele Amazonelaagland. Bolivia: het laagland in het noorden en oosten. Ontbreekt op de Galápagos en ten westen van de Andes. Buiten het gidsgebied in Amazonisch en Centraal-Brazilië en Paraguay.
- Jaarrond
- donker = kerngebied, licht = dun verspreid
Hoe en wanneer kijken
Luister in dichte struiken langs rivieroevers, op riviereilanden en aan randen van dorpen in het laagland naar de korte, droge ratel; geduldig wachten bij een bosrand brengt de vogel vaak in beeld.
Staat van instandhouding
Niet bedreigd. De soort is algemeen in secundaire vegetatie en heeft een groot verspreidingsgebied.
Wetenschappelijke naam
Poecilotriccus latirostris | (Pelzeln, 1868)
Pelzeln beschreef de soort in 1868 als Euscarthmus latirostris; omdat ze later in een ander geslacht is geplaatst, staan auteur en jaartal tussen haakjes. Het geslacht Poecilotriccus werd in 1884 ingevoerd door Berlepsch. De geslachtsnaam komt van Grieks poikilos, 'bont, gevarieerd', en trikkos, een klein, niet nader bepaald vogeltje, in de ornithologie gebruikt voor tirannen. De soortnaam komt van Latijn latus, 'breed', en rostrum, 'snavel'. Het eerst beschreven exemplaar kwam uit Borba, Amazonas, Brazilië.