Alle soorten › Zangvogels › Tirannen › Grijskeelschoffelsnavel
Grijskeelschoffelsnavel | Poecilotriccus sylvia
Slaty-headed Tody-Flycatcher | Espatulilla gris | Ferreirinho-da-capoeira
De grijskeelschoffelsnavel is een kleine tiran met een leigrijze kop en een witte streep boven de teugel. In het gidsgebied komt hij alleen in Colombia voor, waar hij algemeen is in dicht struikgewas en ruigte in het laagland en de lagere hellingen.
Geluid
Insect- of kikkerachtige geluiden: zachte, grindachtige trup-tonen en een nasaal grrrr; ook een tweedelig tip!-purrrrrrr.
Opname: Esteban Ramos — CC BY-NC-SA 4.0 · xeno-canto
Herkenning
9,5 cm, met een platte snavel. De kruin, nek en het gezicht zijn leigrijs, met een witte streep boven de teugel en een onderbroken witte oogring. De rug is olijfgroen. De vleugels zijn zwartachtig met twee gele vleugelstrepen en gele randen. De keel en onderdelen zijn grijsachtig wit, met grijze strepen op de onderkeel en borst en een olijfkleurige zweem op de flanken. De iris is meestal donker. De seksen zijn gelijk; jongen hebben een olijfkleurige kruin en okerkleurige vleugelstrepen.
Verwarringssoorten
De geelbuikschoffelsnavel Todirostrum cinereum heeft gele onderdelen, een lichte iris en een langere, vaak opgewipte staart. De bleekoogdwergtiran Atalotriccus pilaris is kleiner, heeft een lichte iris en geen grijze kop. De zwartkopschoffelsnavel Todirostrum nigriceps heeft een zwarte kop en gele onderdelen en zit in de boomkronen.
Leefgebied
Dichte, struikachtige vegetatie in tropische en lagere subtropische zones: randen van primair en secundair bos, dichtgegroeide open plekken, verruigde weiden, galerijbos en vrij open bos. Van zeeniveau tot ongeveer 1350 m. Zoekt laag tot halfhoog in dicht gebladerte naar insecten.
Waar de vogel het meest zit, ingedeeld naar de vegetatie-eenheden van de Andes en de westkust.
Verspreiding en trek
Colombia: de Caribische kust, de dalen van de Magdalena en de Cauca, het midden van het Daguadal en de oosthelling van de Oostelijke Cordillera zuidwaarts tot Meta, en het uiterste oosten. Ontbreekt in Ecuador, Peru, Bolivia en op de Galápagos. Buiten het gidsgebied van Zuid-Mexico via Midden-Amerika tot Venezuela, de Guyana's en delen van Brazilië.
- Jaarrond
- donker = kerngebied, licht = dun verspreid
Hoe en wanneer kijken
Luister in dicht struikgewas aan bosranden en in verruigde weiden in het Magdalenadal of langs de Caribische kust van Colombia naar het nasale, kikkerachtige grrrr; de vogel zit meestal verborgen in het gebladerte.
Staat van instandhouding
Niet bedreigd. De soort is algemeen, heeft een groot verspreidingsgebied en verdraagt door mensen veranderde vegetatie.
Wetenschappelijke naam
Poecilotriccus sylvia | (Desmarest, A-G, 1806)
Desmarest, A-G beschreef de soort in 1806 als Todus sylvia; omdat ze later in een ander geslacht is geplaatst, staan auteur en jaartal tussen haakjes. Het geslacht Poecilotriccus werd in 1884 ingevoerd door Berlepsch. De geslachtsnaam komt van Grieks poikilos, 'bont, gevarieerd', en trikkos, een klein, niet nader bepaald vogeltje, in de ornithologie gebruikt voor tirannen. De soortnaam komt van Nieuwlatijn sylvia, 'bosgeest, vogeltje, zanger', van Latijn silva, 'bos'. Het eerst beschreven exemplaar kwam uit Waarschijnlijk Cayenne, Frans-Guyana.