Alle soorten › Zangvogels › Tangaren › Sandiatangare
Sandiatangare | Stilpnia meyerdeschauenseei
Green-capped Tanager | Tangara coroniverde | Saíra-de-coroa-verde
De sandiatangare is genoemd naar het stadje Sandia in Puno, in het zuidoosten van Peru, waar ze werd ontdekt. Het is een bleke, strokleurige tangare met een groenachtige kruin, die leeft in de halfdroge dalen aan de oostflank van de Andes, vaak bij dorpen, in tuinen en op koffieplantages.
Geluid
Hoge, dunne tsiet-roepjes en een droog getsjip; de zang is een korte reeks hoge, ijle tonen.
Voor deze soort is nog geen opname met een geschikte Creative Commons-licentie beschikbaar.
Herkenning
14 cm. Kruin en achterkop zijn lichtgroen tot goudgroen. Het gezicht is grijsgroen met een donkere teugel. Rug en onderdelen zijn bleek stro- tot geelbruin, op de borst met een groenachtige tint. Vleugels en staart zijn donker met groenblauwe randen. Het vrouwtje is iets doffer. Jonge vogels zijn grauwer.
Verwarringssoorten
De sabeltangare Stilpnia cayana lijkt in bouw en kleur, maar heeft een roodbruine kruin, een zwart masker en leeft lager, in savannen en open laagland. De azuurkoptangare Stilpnia cyanicollis heeft een turkooisblauwe kop en een zwart lijf. De groenkeeltangare Stilpnia argyrofenges heeft een zwarte kop bij het mannetje en leeft in vochtiger bos.
Leefgebied
Halfdroog bergstruweel, bosranden, losse bomen, tuinen, boomgaarden en koffieplantages in de dalen aan de oostflank van de Andes, ongeveer tussen 1600 en 2300 m. Eet vruchten en zoekt insecten, in paren of kleine groepjes. Het nest werd gevonden in bomen in tuinen.
Waar de vogel het meest zit, ingedeeld naar de vegetatie-eenheden van de Andes en de westkust.
Verspreiding en trek
In Peru alleen in het zuidoosten, in de dalen rond Sandia in Puno. In Bolivia in het aangrenzende noordwesten, in La Paz. Komt niet voor in Colombia, Ecuador en op de Galápagos. Buiten het gidsgebied niet bekend.
- Jaarrond
- donker = kerngebied, licht = dun verspreid
Hoe en wanneer kijken
Zoek in tuinen, boomgaarden en struweel rond Sandia en in de omliggende dalen; de vogels zitten vaak in losse bomen bij huizen en akkers.
Staat van instandhouding
Gevoelig. Het verspreidingsgebied is klein; de soort verdraagt een kleinschalig agrarisch landschap, maar de oorspronkelijke begroeiing in de dalen wordt omgezet in landbouwgrond.
Wetenschappelijke naam
Stilpnia meyerdeschauenseei | (Schulenberg & Binford, 1985)
Schulenberg & Binford beschreef de soort in 1985 als Tangara meyerdeschauenseei; omdat ze later in een ander geslacht is geplaatst, staan auteur en jaartal tussen haakjes. Het geslacht Stilpnia werd in 2016 ingevoerd door Burns, Unitt & Mason. De geslachtsnaam komt van Grieks stilpnos, 'glinsterend' of 'glanzend'. De soortnaam eert Rodolphe Meyer de Schauensee (1901–1984), Amerikaanse ornitholoog van Zwitserse afkomst, verbonden aan de Academy of Natural Sciences in Philadelphia. Het eerst beschreven exemplaar kwam uit Sandia, Puno, Peru.