Alle soorten › Zangvogels › Ovenvogels en muisspechten › Santamartabladspeurder
Santamartabladspeurder | Clibanornis rufipectus
Santa Marta Foliage-Gleaner | Ticotico de Santa Marta | Barranqueiro-de-santa-marta
De santamartabladspeurder komt alleen voor in de Sierra Nevada de Santa Marta in het noorden van Colombia. Hij werd lang als een vorm van de rosse bladspeurder beschouwd, maar verschilt daarvan duidelijk in zang en kleed. Hij leeft dicht bij de grond in donkere, beboste ravijnen.
Geluid
De zang verschilt duidelijk van die van de rosse bladspeurder. De roepen zijn ratelende, krassende tonen, twee of drie achter elkaar tijdens het foerageren en drie of vier bij alarm.
Opname: Bram Vogels — CC BY-NC-SA 4.0 · xeno-canto
Herkenning
18–20 cm, met een rechte, donkere snavel. Het gezicht is roodbruin, kruin en rug middenbruin. De vleugels zijn roodbruin met roestkleurige randen, de staart donker kastanjebruin. De keel is licht roestbruin en steekt af tegen de bruinere onderdelen. Rond het oog ligt een ring van kale, blauwige huid. De seksen zijn gelijk.
Verwarringssoorten
In de Sierra Nevada de Santa Marta komt geen andere Clibanornis voor. De gestreepte bladspeurder Syndactyla subalaris en de bergbladspeurder Anabacerthia striaticollis zijn gestreept of hebben een lichte oogring en keel, en foerageren hoger in het bos. De bladkrabbers Sclerurus hebben een kortere, donkere staart en lopen over de grond.
Leefgebied
De onderlaag van halfvochtig oerbos en secundair bos en van schaduwkoffieplantages, ruwweg van 600 tot 1900 m, met een voorkeur voor donkere ravijnen. Foerageert laag, meestal binnen een halve meter van de grond, en zoekt insecten in bladafval en dode bladeren. Ontbreekt in koffie zonder schaduwbomen en in kleine stukken jong secundair bos.
Waar de vogel het meest zit, ingedeeld naar de vegetatie-eenheden van de Andes en de westkust.
Verspreiding en trek
Colombia: alleen de Sierra Nevada de Santa Marta. Ontbreekt in Ecuador, Peru, Bolivia en op de Galápagos. Komt buiten het gidsgebied niet voor.
- Jaarrond
- donker = kerngebied, licht = dun verspreid
Hoe en wanneer kijken
Zoek in beboste ravijnen en schaduwkoffie op de lagere en middelste hellingen van de Sierra Nevada de Santa Marta. Luister naar de krassende roepen dicht bij de grond en wacht bij een open plek in de onderlaag.
Staat van instandhouding
Kwetsbaar. De stand wordt geschat op 9300 tot 13.100 volwassen vogels en neemt af door kap en versnippering van het bos voor koffieteelt en toeristische voorzieningen. Ongeveer 40 procent van het verspreidingsgebied ligt in beschermde gebieden.
Wetenschappelijke naam
Clibanornis rufipectus | (Bangs, 1898)
Bangs beschreef de soort in 1898 als Automolus rufipectus; omdat ze later in een ander geslacht is geplaatst, staan auteur en jaartal tussen haakjes. Het geslacht Clibanornis werd in 1873 ingevoerd door Sclater & Salvin. De geslachtsnaam komt van Grieks klibanos, 'oven', en ornis, 'vogel', naar de verwantschap met de ovenvogels (Furnarius). De soortnaam komt van Latijn rufus, 'roodbruin', en pectus, 'borst'. Het eerst beschreven exemplaar kwam uit Pueblo Viejo, Sierra Nevada de Santa Marta, Colombia.