Alle soorten › Roofvogels › Havikachtigen › Savannebuizerd
Savannebuizerd | Buteogallus meridionalis
Savanna Hawk | Gavilán sabanero | Gavião-caboclo
De savannebuizerd is een langbenige, roodbruine buizerd van open savannen en weiland in het laagland. Hij zit vaak op een paal, een kale boom of op de grond, en loopt soms te voet achter prooi aan. Bij brandend gras verzamelen zich vaak meerdere vogels om dieren te vangen die voor het vuur vluchten.
Geluid
Een hese, langgerekte schreeuw, kieeeeer, vooral bij het nest en in de vlucht.
Opname: Fabrício Grigolin — CC BY-NC-SA 4.0 · xeno-canto
Herkenning
46–61 cm, met lange, brede vleugels, een korte staart en opvallend lange gele poten. De volwassen vogel is grotendeels kaneelrood, met een grijzig gevlekte rug en fijne donkere bandering op de onderdelen. In de vlucht zijn de vleugels van boven en onder roodbruin met een brede zwarte achterrand en zwarte vleugelpunten. De staart is zwart met één witte band in het midden en een smalle witte top. De seksen zijn gelijk; het vrouwtje is groter. Jonge vogels zijn donkerder en bruiner, met een lichte wenkbrauw, gevlekte onderdelen en een gebandeerde staart.
Verwarringssoorten
De moerasbuizerd Busarellus nigricollis is roodbruin met een witachtige kop, een zwarte vlek op de borst, kortere poten en een zwarte staart zonder duidelijke witte band, en blijft dichter bij water. De woestijnbuizerd Parabuteo unicinctus is donker chocoladebruin met roodbruine schouders en dijen en een witte staartbasis. De wegbuizerd Rupornis magnirostris is kleiner en grijzer, met roodbruine vleugelvlakken alleen in de handpennen.
Leefgebied
Open savanne met verspreide bomen en palmen, natte graslanden, moerasranden, weiland en open droogbos in het laagland, vooral beneden 1000 m, plaatselijk hoger. Jaagt vanaf een uitkijkpost of lopend op de grond op hagedissen, slangen, kleine zoogdieren, kikkers, krabben en grote insecten. Het nest is een takkennest in een losstaande boom of palm.
Waar de vogel het meest zit, ingedeeld naar de vegetatie-eenheden van de Andes en de westkust.
Verspreiding en trek
In Colombia in het laagland van het Caribisch gebied, de Magdalena- en Caucavallei en de llanos. In Ecuador in het westelijk laagland en zeldzaam in het oosten. In Peru in het noordwesten en plaatselijk in de savannen van het zuidoosten. In Bolivia in de savannen van de Beni en Santa Cruz. Ontbreekt op de Galápagos. Buiten het gidsgebied van Panama tot het noorden van Argentinië en Uruguay.
- Jaarrond
- donker = kerngebied, licht = dun verspreid
Hoe en wanneer kijken
Rijd door de savannen van de Beni of de llanos, of door het open boerenland van West-Ecuador, en kijk naar palen en losse bomen langs de weg; bij grasbranden komen vaak meerdere vogels samen.
Staat van instandhouding
Wereldwijd niet bedreigd. Profiteert plaatselijk van ontbossing en de aanleg van weiland.
Wetenschappelijke naam
Buteogallus meridionalis | (Latham, 1790)
Latham beschreef de soort in 1790 als Falco meridionalis; omdat ze later in een ander geslacht is geplaatst, staan auteur en jaartal tussen haakjes. Het geslacht Buteogallus werd in 1830 ingevoerd door Lesson. De geslachtsnaam is een samenvoeging van de geslachtsnamen Buteo (buizerds) en Gallus (kippen, Latijn gallus, 'haan'). Lesson stelde het geslacht in 1830 in. De soortnaam is Latijn meridionalis, 'zuidelijk'. Het eerst beschreven exemplaar kwam uit Cayenne, Frans-Guyana.