Alle soorten › Spechtachtigen › Amerikaanse baardvogels › Sirabaardvogel
Sirabaardvogel | Capito fitzpatricki
Sira Barbet | Cabezón del Sira | Capitão-do-sira
De sirabaardvogel is een baardvogel die in 2012 werd beschreven uit de Cerros del Sira, een geïsoleerd bergmassief in het oosten van Peru. Hij leeft in het bladerdak van bergbos op de oosthelling van het zuidelijke deel van dat massief en komt nergens anders voor. Niet alle taxonomische lijsten erkennen hem als soort; sommige rekenen hem tot de roodbandbaardvogel.
Geluid
Een lage, holle, snel herhaalde reeks tonen, als bij verwante Capito-soorten. De zang is weinig beschreven.
Voor deze soort is nog geen opname met een geschikte Creative Commons-licentie beschikbaar.
Herkenning
19–20 cm, met een grote kop en een zware, lichte snavel. Het mannetje heeft een karmozijnrode kruin en nek, een zwart masker en een brede witte wenkbrauwstreep. De bovendelen zijn zwart, met een vrij brede witte band over de schouders die naar de staart toe smaller wordt. Gezicht, keel, hals en bovenborst zijn wit. Een brede, donker karmozijnrode band loopt over de borst en langs de flanken omlaag, waar hij overgaat in wisselend veel zwart of grijs. De rest van de onderdelen is wit. Het vrouwtje verschilt maar weinig van het mannetje.
Verwarringssoorten
De roodbandbaardvogel Capito wallacei, op de Cordillera Azul verder naar het noorden, heeft een smallere en lichtere rode borstband en geel op de flanken en onderborst. De gouden baardvogel Capito auratus komt op lagere hoogte in hetzelfde massief voor en heeft een zwarte kop met gele wenkbrauwstreep, een oranje keel en gele, zwart gevlekte onderdelen.
Leefgebied
Hoog bergbos tot 30 m hoog met epifyten en mossen boven een open ondergroei, en ook lager bos met dichtere ondergroei. Meestal tussen 950 en 1250 m, tot ongeveer 1700 m. Houdt zich op in de bovenste laag van het bladerdak en eet vooral vruchten, vaak in paren of met gemengde groepen. Over het broeden is vrijwel niets bekend.
Waar de vogel het meest zit, ingedeeld naar de vegetatie-eenheden van de Andes en de westkust.
Verspreiding en trek
Alleen in Peru: op de oosthelling van het zuidelijke deel van de Cerros del Sira, in de regio Ucayali, grotendeels binnen het gemeenschapsreservaat El Sira. Ontbreekt in Colombia, Ecuador, Bolivia en op de Galápagos. Endemisch voor Peru. Voor deze soort is geen kaart beschikbaar.
Hoe en wanneer kijken
De Cerros del Sira zijn alleen via expedities over rivieren en voetpaden bereikbaar. Zoek in het bladerdak van bergbos tussen 950 en 1250 m, bij voorkeur bij vruchtdragende bomen.
Staat van instandhouding
Gevoelig. Het bekende verspreidingsgebied is zeer klein en de stand is vermoedelijk klein, maar het leefgebied ligt grotendeels in een beschermd gebied en er is geen directe bedreiging bekend.
Wetenschappelijke naam
Capito fitzpatricki | Seeholzer, Winger, Harvey, Cáceres A & Weckstein, 2012
Seeholzer, Winger, Harvey, Cáceres A & Weckstein beschreef de soort in 2012 en plaatste haar meteen in het geslacht waarin ze nog altijd staat. Het geslacht Capito werd in 1816 ingevoerd door Vieillot. De geslachtsnaam komt van Latijn capito, 'met een grote kop'. De soortnaam eert John W. Fitzpatrick, Amerikaans ornitholoog, kenner van de vogels van Peru en directeur van het Cornell Lab of Ornithology. Het eerst beschreven exemplaar kwam uit Cerros del Sira, Ucayali, Peru.