Alle soorten › Zangvogels › Tirannen › Slankpootvliegenpikker
Slankpootvliegenpikker | Zimmerius gracilipes
Slender-footed Tyrannulet | Mosquerito patifino | Poiaeiro-de-pata-fina
De slankpootvliegenpikker is een kleine, grijsgroene tiran van de boomkruinen in het Amazonelaagland. Hij leeft hoog in het bladerdak en verraadt zich meestal door zijn korte fluitreeksen, die bij de vaste geluiden van het regenwoud horen. Zijn naam verwijst naar de korte, dunne poten.
Geluid
Een korte reeks van drie of vier zachte, heldere fluittonen, tuu-tuu-tuu, en losse, iets stijgende fluitjes.
Opname: Paul Coopmans — CC BY-NC-SA 4.0 · xeno-canto
Herkenning
10,5 cm, met een kleine, donkere snavel, korte, dunne poten en een vrij lange staart. De kruin is grijs, de rug olijfgroen, met een vage lichte wenkbrauw. De vleugelveren hebben duidelijke gele randen, zonder echte vleugelstrepen. De iris is bij volwassen vogels licht, grijsachtig wit. Keel en borst zijn lichtgrijs, de buik is lichtgeel. De seksen zijn gelijk.
Verwarringssoorten
De roodsnavelvliegenpikker Zimmerius cinereicapilla is groter, met een roodachtige ondersnavel, en leeft in de voetheuvels. De mishanavliegenpikker Zimmerius villarejoi in het witzandbos van Loreto en San Martín lijkt sterk en is vooral aan de stem te onderscheiden. De witteugelvliegenpikker Ornithion inerme heeft witte teugels en rijen witte vlekken op de vleugel. De geelkruinvliegenpikker Tyrannulus elatus heeft een gele kruinstreep, grijze wangen en vleugelstrepen. De geelkeelvliegenpikker Camptostoma obsoletum heeft een kuifje en lichte vleugelstrepen.
Leefgebied
Het bladerdak en de randen van vochtig laaglandbos, zowel terra firme als várzea, ook secundair bos en open plekken met hoge bomen, tot ongeveer 1000 m. Eet kleine insecten en veel bessen, vooral van maretakken, en trekt mee met gemengde groepen in de kruinen. Het nest is weinig beschreven.
Waar de vogel het meest zit, ingedeeld naar de vegetatie-eenheden van de Andes en de westkust.
Verspreiding en trek
Colombia: in het laagland ten oosten van de Andes, vooral in het Amazonegebied. Ecuador: in het oostelijke laagland. Peru: in het hele Amazonelaagland. Bolivia: in het laagland van het noorden en midden, in Pando, Beni, La Paz en Santa Cruz. Ontbreekt op de Galápagos. Buiten het gidsgebied in het zuiden van Venezuela, de Guyana's en het Amazonegebied van Brazilië.
- Jaarrond
- donker = kerngebied, licht = dun verspreid
Hoe en wanneer kijken
Luister bij lodges en uitkijktorens in het laagland, bijvoorbeeld rond Iquitos of in Yasuní, naar de korte fluitreeksen uit de kruinen; vanaf een toren is de vogel in het bladerdak van dichtbij te zien.
Staat van instandhouding
Niet bedreigd. De soort is wijdverbreid en komt ook voor in secundair bos.
Wetenschappelijke naam
Zimmerius gracilipes | (Sclater & Salvin, 1868)
Sclater & Salvin beschreef de soort in 1868 als Tyranniscus gracilipes; omdat ze later in een ander geslacht is geplaatst, staan auteur en jaartal tussen haakjes. Het geslacht Zimmerius werd in 1977 ingevoerd door Traylor. De geslachtsnaam eert de Amerikaanse ornitholoog John Todd Zimmer (1889–1957), die veel werk deed aan de indeling van Neotropische vogels. De soortnaam komt van Latijn gracilis, 'slank', en pes, 'voet': 'met slanke poten'. Het eerst beschreven exemplaar kwam uit Pebas, Loreto, Peru.