Alle soorten › Gierzwaluwachtigen › Kolibries › Smalstaartsmaragdkolibrie
Smalstaartsmaragdkolibrie | Chlorostilbon stenurus
Narrow-tailed Emerald | Esmeralda colifina | Esmeralda-de-cauda-estreita
De smalstaartsmaragdkolibrie is een smaragdkolibrie van de Andes en kustgebergten van Venezuela, die in het gidsgebied alleen in het oosten van Colombia voorkomt. De naam verwijst naar de zeer smalle, puntige buitenste staartpennen van het mannetje. Over de soort is weinig bekend; geluidsopnamen zijn schaars.
Van deze soort bestaat geen foto van een levende wilde vogel met een geschikte Creative Commons-licentie. Heb je er een die aan de regels voldoet? Stuur hem in.
Geluid
Nauwelijks gedocumenteerd; vermoedelijk droge, korte roepjes zoals bij andere smaragdkolibries.
Voor deze soort is nog geen opname met een geschikte Creative Commons-licentie beschikbaar.
Herkenning
7–9 cm; het mannetje is groter dan het vrouwtje. De snavel is kort en zwart, bij het vrouwtje iets gebogen. Het mannetje is grasgroen van boven en glinsterend groen van onder; de gevorkte staart is donkergroen, met zeer kleine, dolkvormige buitenste pennen. Het vrouwtje is donkergroen van boven, met een doffe, bronskleurige kruin, en lichtgrijs tot witachtig van onder; de middelste staartpennen zijn blauwgroen, de buitenste grijs tot donkerblauw met brede witte toppen.
Verwarringssoorten
De kortstaartsmaragdkolibrie Chlorostilbon poortmani heeft een kortere staart zonder smalle buitenste pennen; bij het mannetje is die bronsgroen. De westandessmaragdkolibrie Chlorostilbon melanorhynchus heeft een blauwzwarte staart met normaal gevormde buitenste pennen. De blauwstaartsmaragdkolibrie Chlorostilbon mellisugus leeft lager, in open laagland, en heeft een blauwzwarte staart.
Leefgebied
Vochtig bergbos, struweel en secundair bos, tussen ongeveer 1000 en 3000 m. Foerageert laag, tot ongeveer 4 m boven de grond, bij kleine bloemen, en vangt kleine insecten. Maakt plaatselijk seizoensgebonden verplaatsingen in de hoogte. Over het nest is weinig bekend.
Waar de vogel het meest zit, ingedeeld naar de vegetatie-eenheden van de Andes en de westkust.
Verspreiding en trek
In Colombia alleen in het oosten, aan de oostkant van de Oostelijke Andes tot in Meta, aansluitend op het voorkomen in Venezuela; schaars en weinig gemeld. Ontbreekt in Ecuador, Peru, Bolivia en op de Galápagos. Buiten het gidsgebied in de Andes en de kustgebergten van Venezuela.
- Jaarrond
- donker = kerngebied, licht = dun verspreid
Hoe en wanneer kijken
Let in bergbos en struweel op de oostflank van de Oostelijke Andes op smaragdkolibries met een gevorkte, groene staart en controleer de vorm van de buitenste staartpennen.
Staat van instandhouding
Wereldwijd niet bedreigd. De soort leeft ook in secundair bos en struweel; over de stand in Colombia is weinig bekend.
Wetenschappelijke naam
Chlorostilbon stenurus | (Cabanis & Heine, 1860)
Cabanis & Heine beschreef de soort in 1860 als Panychlora stenura; omdat ze later in een ander geslacht is geplaatst, staan auteur en jaartal tussen haakjes. Het geslacht Chlorostilbon werd in 1853 ingevoerd door Gould. De geslachtsnaam combineert Grieks khlōros, 'groen', met stilbōn, 'glinsterend'. De soortnaam combineert Grieks stenos, 'smal', met oura, 'staart'. Het eerst beschreven exemplaar kwam uit Mérida, Venezuela.