Alle soorten › Gierzwaluwachtigen › Kolibries › Koperkleurige smaragdkolibrie
Koperkleurige smaragdkolibrie | Chlorostilbon russatus
Coppery Emerald | Esmeralda cobriza | Esmeralda-acobreada
De koperkleurige smaragdkolibrie is een kleine smaragdkolibrie van de Sierra Nevada de Santa Marta en de Serranía del Perijá in het noorden van Colombia en het aangrenzende Venezuela. Hij is goudgroener dan de andere smaragdkolibries en heeft een koperkleurige staart. Hij leeft in half open land, bosranden en plantages.
Geluid
Bij het foerageren een herhaald kort tsik of trrk.
Voor deze soort is nog geen opname met een geschikte Creative Commons-licentie beschikbaar.
Herkenning
7–8 cm; het mannetje is iets groter. De snavel is kort, recht en zwart bij beide seksen. Het mannetje is glanzend goudgroen van boven en glinsterend goudgroen van onder, met koperachtig groene bovenstaartdekveren en een licht gevorkte, goudkoperen staart. Het vrouwtje is kopergroen van boven en rookgrijs van onder; de staart is groenachtig koperkleurig, de buitenste pennen met een koperpaarse band en lichte toppen. Jonge vogels lijken op het vrouwtje, met lichtbruine randjes aan de kopveren.
Verwarringssoorten
De roodsnavelsmaragdkolibrie Chlorostilbon gibsoni leeft vooral lager en heeft een rode snavel met een zwarte punt en een blauwzwarte staart. De westandessmaragdkolibrie Chlorostilbon melanorhynchus en de blauwstaartsmaragdkolibrie Chlorostilbon mellisugus hebben een blauwzwarte staart en zijn zuiverder groen.
Leefgebied
Half open en open land, struweel, bosranden en cultuurland, ook plantages en parken, van zeeniveau tot ongeveer 2600 m, meestal tussen 500 en 1700 m. Haalt nectar uit kleine bloemen en vangt kleine insecten. Verplaatst zich mogelijk per seizoen in de hoogte. Het komvormige nest zit laag in een struik; het vrouwtje broedt alleen.
Waar de vogel het meest zit, ingedeeld naar de vegetatie-eenheden van de Andes en de westkust.
Verspreiding en trek
In Colombia in de Sierra Nevada de Santa Marta, de Serranía del Perijá en aangrenzende delen van de benedenloop van de Magdalena. Ontbreekt in Ecuador, Peru, Bolivia en op de Galápagos. Buiten het gidsgebied alleen aan de Venezolaanse kant van de Perijá.
- Jaarrond
- donker = kerngebied, licht = dun verspreid
Hoe en wanneer kijken
Zoek bij bloeiende struiken langs wegen en koffieplantages op de lagere en middelhoge hellingen van de Santa Marta, bijvoorbeeld rond Minca.
Staat van instandhouding
Wereldwijd niet bedreigd. Het verspreidingsgebied is klein, maar de soort verdraagt door de mens veranderd land, zoals plantages en parken.
Wetenschappelijke naam
Chlorostilbon russatus | (Salvin & Godman, 1881)
Salvin & Godman beschreef de soort in 1881 als Panychlora russata; omdat ze later in een ander geslacht is geplaatst, staan auteur en jaartal tussen haakjes. Het geslacht Chlorostilbon werd in 1853 ingevoerd door Gould. De geslachtsnaam combineert Grieks khlōros, 'groen', met stilbōn, 'glinsterend'. De soortnaam komt van Latijn russatus, 'roodgekleed', naar het koperkleurige verenkleed. Het eerst beschreven exemplaar kwam uit Santa Marta, Colombia.