Alle soorten › Zangvogels › Tirannen › Sneeuwkeelkoningstiran
Sneeuwkeelkoningstiran | Tyrannus niveigularis
Snowy-throated Kingbird | Tirano gorjiníveo | Suiriri-de-garganta-nívea
De sneeuwkeelkoningstiran is een kleine koningstiran van het droge laagland langs de Pacifische kust van Ecuador en Noordwest-Peru. Hij broedt in het regenseizoen en verplaatst zich daarna deels naar het noorden. Vrijwel het hele verspreidingsgebied ligt binnen het gidsgebied.
Geluid
Korte, droge tjip-roepjes en een kort, gekwetterd gestotter, vooral in de vroege ochtend; minder vol en minder gerekt dan bij de tropische koningstiran.
Opname: Karl S. Berg — CC BY-NC-SA 4.0 · xeno-canto
Herkenning
19 cm, met een vrij kleine, zwarte snavel en een licht gevorkte staart. Kop en mantel zijn lichtgrijs, met een donkergrijs tot zwartachtig masker door het oog. De keel is zuiver wit en contrasteert met de lichtgrijze borst; de buik en onderstaartdekveren zijn geel. Vleugels en staart zijn grijsbruin, de staart zonder witte rand. Een gele kruinvlek is meestal verborgen. De seksen zijn gelijk; jonge vogels hebben lichte randen aan de vleugelveren.
Verwarringssoorten
De tropische koningstiran Tyrannus melancholicus is groter, met een zwaardere snavel, een grijze in plaats van witte keel en geel dat tot op de borst doorloopt. De witkeelkoningstiran Tyrannus albogularis heeft ook een witte keel, maar een olijfgroene mantel en een gele borst, en leeft ten oosten van de Andes. De koningstiran Tyrannus tyrannus is donkerder, met witte onderdelen en een witte staarteindband.
Leefgebied
Droog bos, doornstruweel, open terrein met verspreide bomen, oeverbos en randen van akkers en weilanden, van zeeniveau tot ongeveer 1000 m. Zit hoog en vrij op takken en draden en vangt insecten in de vlucht; eet ook bessen. Het nest is een open kom in een boom of struik.
Waar de vogel het meest zit, ingedeeld naar de vegetatie-eenheden van de Andes en de westkust.
Verspreiding en trek
Ecuador: in het westelijke laagland, van Manabí en Santa Elena tot El Oro en Loja. Peru: in het noordwesten, van Tumbes en Piura zuidwaarts langs de kust. Colombia: in het zuidwesten vooral buiten de broedtijd, in de Pacifische laaglanden en de dalen van Nariño en Cauca. Ontbreekt in Bolivia en op de Galápagos. Buiten het gidsgebied komt de soort niet voor.
- Jaarrond
- donker = kerngebied, licht = dun verspreid
Hoe en wanneer kijken
Zoek in droog bos en struweel van West-Ecuador en Noordwest-Peru in het regenseizoen (januari–mei), wanneer de vogels zingen en broeden; ze zitten vaak op de buitenste takken of op draden langs wegen.
Staat van instandhouding
Niet bedreigd. Het droge bos van de Pacifische kust is sterk versnipperd, maar de soort verdraagt half open, agrarisch landschap.
Wetenschappelijke naam
Tyrannus niveigularis | Sclater, 1860
Sclater beschreef de soort in 1860 en plaatste haar meteen in het geslacht waarin ze nog altijd staat. Het geslacht Tyrannus werd in 1799 ingevoerd door De Lacépède. De geslachtsnaam is het Latijnse woord tyrannus, 'tiran'. De soortnaam komt van Latijn niveus, 'sneeuwwit', en gula, 'keel': 'met sneeuwwitte keel'. Het eerst beschreven exemplaar kwam uit Babahoyo, Los Ríos, Ecuador.